Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 9 sierpnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 1531/16

Uzasadnienie

W piśmie z dnia 18 maja 2016 r. Przedsiębiorstwo [...] sp. z o.o. z siedzibą we [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2015 r., nr [...], którym uznano za niezasadną skargę na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Skarżąca spółka zarzuciła, że postanowienie nie zawiera żadnego uzasadnienia faktycznego jak i prawnego zajętego stanowiska, które odnosiłoby się do podnoszonych zarzutów na temat nienależytego wykonywania zadań oraz naruszenia praworządności przez Prezesa Zarządu PFRON, a zatem elementów, które są wskazane w art. 238 § 1 oraz 124 § 2 K.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, względnie oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 poz. 718 j.t.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 tej ustawy stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Przedmiotem skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą we [...] jest postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie uznania skargi za zasadną. Postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się na podstawie art. 229 i następnych K.p.a.

Stwierdzić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie reprezentowany jest pogląd, iż sprawach dotyczących postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII K.p.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 9 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1110/04, postanowienie NSA z dnia 12 marca 2008 r., sygn. akt II OSK 314/08, postanowienie NSA z dnia 31 sierpnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1578/10 postanowienie NSA z 3 lutego 2016 r., sygn. akt I OSK 125/16). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami działu VIII K.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Co więcej sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne K.p.a.), ponieważ sprawy te również nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych.

Skoro wniesiona skarga dotyczy zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi prowadzonej na podstawie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił ją jako niedopuszczalną.

W pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cyt. ustawy.