Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków.
W dniu 5 lutego 2010 r. M. S. złożyła do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, posiada dom drewniany, mieszkanie w W. Uzyskuje dochód w wysokości 830 zł z tytułu emerytury.
Skarżąca uzupełniając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych na wezwania referendarza sądowego z dnia 9 lutego 2010 r. i 1 marca 2010 r. nadesłała m. in. wyciągi z rachunków bankowych, oświadczenie o koncie oszczędnościowym, oświadczenie o wysokości kosztów utrzymania mieszkania, PIT 37 za 2008 r., PIT 40a za 2009 r. W oświadczeniu z dnia 24 lutego 2010 r. wymieniła następujące wydatki związane z utrzymaniem mieszkania: czynsz – ok. 500 zł, energia elektryczna od 120 do 180 zł, telefony ok. 110 zł, leki, wyżywienie, środki czystości ok. 600 zł. Ponadto skarżąca podała koszty utrzymania domu w K.: energia elektryczna 50 – 100 zł, gaz 200 – 400 zł, woda + ścieki od 50 do 100 zł, wywóz śmieci 60 zł, telefon ok. 50 zł, podatek roczny od nieruchomości ok. 400 zł. W domu w K., który wymaga generalnego remontu skarżąca przebywa w lecie. Wynajęcie tego domu jest niekorzystne, skarżąca mogłaby wynająć go za ok. 300 zł, a koszty utrzymania są dużo wyższe i przekraczają wysokość czynszu. Skarżąca świadczyła także, że jest osobą samotną, po rozwodzie, po 3 operacjach i wymaga stałego leczenia, obecnie oczekuje na dwie operacje.
Ponadto wnioskodawczyni oświadczyła, że otrzymuje alimenty od byłego męża w wysokości 550 zł miesięcznie. Podała, iż w związku z podziałem majątku, w dniu 6 stycznia 2010 r. dokonała spłaty na rzecz byłego męża kwoty 5 000 zł, pozostało jej 10 000 zł do spłaty. Z powodu niskich dochodów, a tym samym niskiej zdolności kredytowej w październiku 2009 r. wnioskodawczyni zmuszona była zaciągnąć pożyczkę z wysoką stopą oprocentowania w kwocie 7 000 zł, której raty spłaty wynoszą 242,66 zł miesięcznie. Skarżąca podaje, iż w związku z bardzo niskimi dochodami musi korzystać z debetu na koncie.
Rozpatrując wniosek M. S. należy wskazać, że zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona wnosząca do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki obowiązana jest do poniesienia kosztów postępowania. Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy, gdy wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek o zwolnienie od kosztów sadowych stwierdzić należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Skarżąca otrzymuje emeryturę w wysokości 830 zł i alimenty od byłego męża w wysokości 550 zł. Jak wynika z oświadczenia o wydatkach ponoszonych na bieżące utrzymanie, skarżąca nie zawsze jest w stanie utrzymać się z ww. dochodów dlatego też korzysta z debetu na koncie oraz zaciągnęła pożyczkę w wysokości 7 000 zł, która dodatkowo przeznaczona jest na spłatę zobowiązania (z tytułu podziału majątku) wobec byłego męża (pozostała kwota do spłaty to 10 000 zł). Podane przez skarżącą informacje pozwalają przyjąć, że poniesienie kosztów sądowych może narazić ją na uszczerbek utrzymania koniecznego, dlatego też należało uwzględnić jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.