Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 listopada 2006r., sygn. akt IV SA/Wa 1541/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. D. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) czerwca 2006r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
Skarżący został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy. Należycie został także pouczony o terminie i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w przypadku uznania skargi za nieuzasadnioną.
W piśmie z dnia 29 stycznia 2007r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku. Następnie z piśmie z 3 marca 2007r. oświadczył, iż przyczyną z powodu której uchybił terminowi była jego przewlekła choroba, normalnie zaczął funkcjonować dopiero w dniu 28 stycznia 2007r.
Sąd zważył, co następuje
Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym wyraźnie mówi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.). Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie przez złożenie wniosku o przywrócenie terminu.
Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy. Brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy gdy strona (jej
Sygn. akt IV SA/Wa 1541/06 pełnomocnik) nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku.
W niniejszej sprawie - w ocenie Sądu - uchybienie terminu powstało z przyczyny, której nie można uznać za niezawinioną. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy bowiem przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa. O braku winy można więc mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że terminowe dokonanie czynności stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
S. D. w treści pisma z dnia 3 marca 2007r. (nadesłanego na wezwanie sądu), jednoznacznie wskazał na długotrwałą chorobę jako przyczynę uniemożliwiającą dokonanie w terminie czynności procesowej i dopiero pod koniec miesiąca stycznia 2007r. stan zdrowia umożliwił mu normalne funkcjonowanie (k. 39 akt sprawy).
Zdaniem Sądu S. D. nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu, a zatem jego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku nie mógł zostać przez Sąd uwzględniony. Podkreślić raz jeszcze należy, że uchybienie terminu musi być przez stronę niezawinione, co oznacza, że napotkała ona takie przeszkody, których przy dołożeniu należytej staranności o własne sprawy nie mogłaby w żaden sposób usunąć w terminie wyznaczonym do dokonania danej czynności i w następstwie zaistnienia tej przeszkody uchybiła terminowi. Wskazana przez skarżącego przyczyna -długotrwała, przewlekła choroba - nie jest przeszkodą, która skutecznie uniemożliwiła skarżącemu dokonanie czynności w terminie, wobec czego należy uznać, że złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie wydanego w sprawie wyroku było możliwe w terminie ustanowionym przez art. 141 § 2 P.p.s.a.
W konsekwencji Sąd uznał, że S. D. nie wskazał okoliczności, które przemawiałby za uznaniem, że jego stan zdrowia uniemożliwił podjęcie omawianej czynności procesowej. Jak utrzymuje sam skarżący, choroba mająca stanowić uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu, miała charakter przewlekły.
Wobec tego nie można uznać, aby stan zdrowia skarżącego wyczerpywał przesłanki nagłego, nie dającego się przewidzieć zdarzenia, które może być podstawą przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej.
Dodatkowego podkreślenia wymaga fakt, iż choroba, na którą powołuje się skarżący, nie przeszkodziła mu w dokonywaniu innych czynności procesowych. Mianowicie skarżący, pomimo trwania przewlekłej choroby, był w stanie złożyć wniosek o rozpoznanie sprawy pod jego nieobecność (pismo z 7 listopada 2006r. - k. 20 akt sprawy), czy wniosek o doręczenie sentencji wyroku (pismo z 4 stycznia 2007r. - k. 28). Dokonanie wykazanych czynności przypada na okres, w którym skarżący - jak twierdzi - nie mógł "normalnie funkcjonować pod względem fizycznym i umysłowym", a zatem i dopełnić czynności objętej wnioskiem o przywrócenia terminu.
Z tych względów i na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.