Uzasadnienie
Skarżący M. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) maja 2007 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wydania drugiego paszportu, która, postanowieniem z dnia 11 września 2007 r. została odrzucona wobec wniesienia jej z uchybieniem terminu.
Pismem z dnia 26 września 2007 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. We wniosku podniósł, iż podany przez niego adres do doręczeń nie był związany z udzieleniem komukolwiek pełnomocnictwa ad personam. Adres do doręczeń miał wyłącznie charakter techniczno – organizacyjny umożliwiający sprawne przekazywanie pism. Podpis ojca skarżącego nie oznaczał odbioru pisma ani przez osobę upoważnioną, jak również nie oznaczał odbioru przez domownika bowiem skarżący z rodzicami nie mieszka.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Art. 54 § 1 cytowanej ustawy stanowi, iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie natomiast z art. 83 § 3 ustawy P.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
W myśl natomiast art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Skarżący nie uprawdopodobnił wyżej wskazanych okoliczności.
I tak: podnieść należy, iż nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja skarżącego, iż doręczenie zaskarżonej decyzji, w sposób wskazany wyżej, nie wywołało skutków prawnych, a więc nie może być mowy o uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Skarżący we wniosku z dnia 4 kwietnia 2007 r. o wydanie drugiego paszportu jak również we wniosku z dnia 8 maja 2007 r. o ponowne rozpoznanie sprawy (także w skardze do Sądu) wskazał trzy adresy oznaczając jednoznacznie jeden z nich jako adres do korespondencji. Zgodnie z jego oświadczeniem woli organ administracji publicznej przesłał decyzję na wskazany przez skarżącego adres.
Nadto z żadnego przepisu kpa nie wynika aby skarżący zobowiązany był do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń. W niniejszej sprawie nie znajdują zastosowania przepisy ustawy P.p.s.a, na które powołuje się skarżący bowiem skuteczność doręczenia zaskarżonej decyzji oceniana jest na podstawie przepisów kpa. Obowiązek ustanowienia pełnomocnika dla doręczeń znajduje swoje odbicie w art. 299 ustawy P.p.s.a jednakże odnosi się do postępowania sądowoadministracyjnego, nie zaś do postępowania administracyjnego, które toczy się według przepisów kpa.
Podkreślenia wymaga, iż argumenty podniesione przez skarżącego mogłyby być prezentowane w ewentualnej skardze kasacyjnej na postanowienie o odrzuceniu skargi bowiem skarżący podważa w istocie fakt uchybienia terminowi, gdy tymczasem winien on wykazać, iż uchybienie nastąpiło nie z jego winy. Wybór jednak środka prawnego, z którego skorzysta strona dla dochodzenia swoich roszczeń należy do strony postępowania. Skarżący jednoznaczne wskazał, iż składa wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, co potwierdził również w piśmie z dnia 25 października 2007 r.
W ocenie Sądu w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący nie wykazał, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy.
W tej sytuacji należało uznać, że nie została spełniona przesłanka określona w art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.