Uzasadnienie
W toku postępowania w sprawie ze skargi J. P. i M. P. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, skarżący zwrócili się do Sądu z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z wniosku sporządzonego na urzędowym formularzu PPF oraz z dodatkowych oświadczeń i dokumentów złożonych na wezwanie Sądu wynika, że skarżący wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe. Są właścicielami ½ domu o pow. 70 m2 oraz nieruchomości gruntowych o pow. 7752 m2 i 606 m2. Skarżąca uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 836,24 zł netto oraz opłatę dzierżawną w wysokości 780 zł. Skarżący uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 833, 96 zł netto. Oświadczyli, że spłacają kredyt hipoteczny, którego miesięczna rata wynosi 440 zł (do spłaty pozostało 48 rat). Z rachunku za energię elektryczną wynika, że w okresie od 19 kwietnia do 21 czerwca 2013 r. opłata za energię elektryczną wyniosła 469, 15 zł. Skarżący wskazali, że znaczną kwotę – ok. 4000 zł muszą przeznaczyć na zakup opału na zimę.
Przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną.
Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek J. P. i M. P. o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że skarżący wykazali, że spełniają wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2. Co prawda skarżący uzyskują stałe comiesięczne dochody z tytułu emerytur oraz opłaty dzierżawnej w łącznej wysokości 2450 zł netto, to jednak ze względu na wskazane przez nich wydatki na utrzymanie konieczne, należy stwierdzić, że poniesienie kosztów sądowych mogłoby narazić ich na uszczerbek utrzymania koniecznego. Skarżący ponoszą stosunkowo wysokie opłaty za energię elektryczną – ok. 235 zł miesięcznie, spłacają kredyt hipoteczny, którego rata miesięczna wynosi 440 zł. Ponadto, w związku ze zbliżającą się zimą muszą zgromadzić środki pieniężne w wysokości ok. 4000 zł na zakup opału. W tej sytuacji uznano, ze uiszczenie kosztów sądowych mogłoby narazić skarżących na uszczerbek utrzymania koniecznego.
Dlatego też należy stwierdzić, że skarżący wykazali, że w ich sytuacji zachodzą przesłanki, pozwalające na przyznanie im prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.