Uzasadnienie
Decyzją z dnia (...) czerwca 2007 r. Wojewoda Mazowiecki na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 47 ust. 2 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. nr 139, poz. 993 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania S. i G. małżonków P. od decyzji Prezydenta W. z dnia (...) marca 2007 r. odmawiającej zameldowania na pobyt stały wyżej wymienionych w lokalu nr (...) przy ul. (...) w W. uchylił decyzję organu I instancji i orzekł o zameldowaniu S. i G. małżonków P. na pobyt stały w przedmiotowym lokalu.
Skargę na powyższą decyzję złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka H. Sp. z o.o., zwana dalej skarżącą. Podniosła zarzut naruszenia prawa procesowego tj. art. 7 kpa polegający na niedokładnym i błędnym ustaleniu stanu faktycznego, nieuwzględnieniu słusznego interesu strony skarżącej oraz art. 77 kpa polegający na rozpatrzeniu sprawy bez uwzględnienia istotnych jej elementów oraz zarzut naruszenia prawa materialnego tj. art. 10 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych poprzez zameldowanie S. i G. małżonków P. na pobyt stały w hotelu pracowniczym, podczas gdy w hotelu takim nie melduje się żadnych osób na pobyt stały.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki wniósł o jej oddalenia podtrzymując swoją dotychczasową argumentacje.
Pismem z dnia 15 października 2007 r. skarżąca cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 161 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153,poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę a także gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn. Uznając, iż cofnięcie skargi jest w niniejszej sprawie dopuszczalne tzn. nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności (art. 60 przywołanej ustawy), Sąd orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.
O kosztach Sąd postanowił w myśl art. 232 §1 pkt 2 p.p.s.a