Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 maja 2018r. sygn. akt IV SA/Wa 569/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. F. (dalej jako skarżący) na pismo Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2018r. nr [...]. Odpis wydanego w sprawie postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia doręczony został skarżącemu w dniu 21 maja 2018r.
Skarżący w dniu 22 maja 2018r. (data stempla pocztowego) wystąpił z wnioskiem o "usunięcie naruszenia prawa poprzez ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej". Pismem z dnia 22 czerwca 2018r. skarżący, odpowiadając na wezwanie Sądu sprecyzował złożone podanie, że jest wnioskiem o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. postanowieniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę o wznowienie postępowania sądowego należało odrzucić.
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2007 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej zwanej "P.p.s.a.", w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Natomiast stosownie do art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd właściwy do wznowienia postępowania bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga w tym przedmiocie została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W razie braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, natomiast w przypadku ich spełnienia wyznaczy rozprawę.
Z powyższego wynika, iż podstawową przesłanką pozwalającą na skuteczne wniesienie skargi o wznowienie postępowania jest prawomocność orzeczenia kończącego to postępowanie. Prawomocność polega na tym, że od danego orzeczenia nie przysługuje środek odwoławczy, co wynika z art. 168 § 1 P.p.s.a. Środkiem odwoławczym przysługującym od orzeczenia kończącego postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym (w tym wypadku postanowienia) jest, stosownie do art. 173 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie (bądź jej pełnomocnikowi) odpisu orzeczenia z uzasadnieniem - art. 177 § 1 P.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. postanowieniem, który nie jest jeszcze prawomocny. Oznacza to, że w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka prawomocności orzeczenia kończącego postępowanie, którego wznowienia skarżący się domaga.
Sąd badając, stosownie do treści art. 280 § 1 P.p.s.a., terminowość wniesienia skargi o wznowienie postępowania, analizuje nie tylko to, czy skarga ta nie jest spóźniona, ale również to, czy nie jest ona przedwczesna. Dlatego przyjąć należy, że dopóki orzeczenie kończące postępowanie w sprawie było nieprawomocne, to wniesiona w tym czasie skarga o wznowienie postępowania została wniesiona nieterminowo - w tym wypadku przedwcześnie.
Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowym. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie powinno budzić wątpliwości, że skarga o wznowienie postępowania sądowego powinna zostać wniesiona od prawomocnego orzeczenia, które zakończyło postępowanie w sprawie. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania przed uprawomocnieniem się orzeczenia stanowiącego podstawę jej wniesienia, jako przedwczesne, winno skutkować jej odrzuceniem (por. postanowienia NSA z 19 lipca 2011 r., sygn. akt I FSK 1048/11, LEX nr 852818 i z 25 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 887/11, LEX nr 1149453).
Ze względu na to, że w niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania została wniesiona nieterminowo, Sąd odstąpił od zbadania ustawowych podstaw wznowienia postępowania sądowego.
W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.