Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] lipca 2010 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. z dnia [...] lutego 2010 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi ekspresowej [...] odcinek [...] wraz z przebudową linii wysokiego napięcia w części dotyczącej województwa [...].
W uzasadnieniu powyższego wniosku wskazano, iż wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować zaistnienie trudnych do odwrócenia skutków w postaci rozpoczęcia realizacji przedsięwzięcia, a w konsekwencji wyrządzenia znacznej szkody gminom, których dotyczyć ma realizacja oraz społeczeństwu zamieszkującemu te gminy a także skarżącemu osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zauważyć należy, iż przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Wskazać należy, iż zaskarżona decyzja dotyczy środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi ekspresowej [...]. Zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r., Nr 193, poz. 1194 ze zm.- dalej zwana ustawą), decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej może być wydana po uprzednim przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227). Tak więc decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia ma charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie wydania decyzji lokalizacyjnej i ma na celu wyłącznie ustalenie, czy planowana inwestycja drogowa jest zgodna z przepisami prawa z zakresu ochrony środowiska. Ponadto nie powoduje żadnych skutków prawnorzeczowych, do których można przystąpić dopiero po uzyskaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji (zgodnie z art. 17 ust. 3 pkt 4 ustawy).
Zaskarżona decyzja nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków i wobec powyższego nie zachodzą ustawowe przesłanki do wstrzymania jej wykonania. Decyzja taka nie nadaje się też do ewentualnego wyegzekwowania w drodze postępowania egzekucyjnego.
Konstatując stwierdzić należy, iż decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia nie spowoduje negatywnych skutków na jakie wskazuje skarżący (budowie drogi ekspresowej [...] wraz z przebudową linii wysokiego napięcia), gdyż nie nadaje się do wykonania, wobec czego brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji orzeczenia.