Uzasadnienie
[...] Sp. z o. o. z siedzibą w C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2015 nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2014 r. nr [...] o wymierzeniu skarżącej spółce kary pieniężnej w wysokości 50 000 złotych jako na odbiorcę odpadów przywiezionych bez dokonania zgłoszenia.
W skardze spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku wskazała, że postępowanie egzekucyjne prowadzone na kwotę 50 000 złotych faktycznie zablokuje i uniemożliwi dalsze prowadzenie działalności gospodarczej, czego skutkiem będzie zwolnienie kilkunastu pracowników, a w dalszej perspektywie czasowej doprowadzi do zamknięcia zakładu przetwarzania odpadów. Spółka załączyła do wniosku rachunek zysków i strat na koniec lutego 2015 r., z którego wynika, że spółka odnotowała stratę.
Sąd zważył, co następuje
Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.], jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z powyższej regulacji wynika, iż instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu.
Orzecznictwo sądów administracyjnych zwraca uwagę, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji nakładającej karę pieniężną przed zbadaniem jej legalności przez właściwy sąd administracyjny może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze wysokość wymierzonej kary – 50 000 złotych, stwierdzić należy, że uiszczenie jej może rodzić poważne trudności dla skarżącej spółki, która prowadzi działalność gospodarczą, a wymierzona kara pieniężna wiąże się z prowadzoną działalnością. Ze względu na okoliczność, że w razie niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, kara podlegałaby ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, istnieje prawdopodobieństwo spowodowania destabilizacji finansowej skarżącej spółki.
W tej sytuacji uiszczenie kwoty 50 000 złotych może spowodować dla skarżącej trudne do odwrócenia skutki finansowe, a także doprowadzić do zwolnienia pracowników i zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej.
Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.