Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 czerwca 2007 r. M. J. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, wnosząc o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z powodu nie wydania w terminie decyzji, po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w sprawie z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej - protokołu przejęcia z dnia 12 i 13 stycznia 1950 r. wydanego przez Urząd Wojewódzki w P., na mocy którego pozbawiono W. M. nieruchomości położonej w R., powiat Ż., zabudowanej młynem motorowym oraz w sprawie zwrotu przedmiotowej nieruchomości,.
W uzasadnieniu podano, iż wyrokiem z dnia 10 listopada 2005 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) maja 2005 r. Od czasu uprawomocnienia się orzeczenia, Ministerstwo nie podjęło czynności, choć jak wynika z art. 35 kpa, sprawa powinna być rozpatrzona bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca. Strona wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 21 czerwca 2006 r., na które nie otrzymała odpowiedzi. W związku z tym w ocenie skarżącej należy stwierdzić, iż organ pozostaje w bezczynności, co uprawnia do żądania wymierzenia organowi grzywny. Ponadto skarżąca wniosła o zwrot kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, iż w związku z zaleceniami Sądu, Ministerstwo pismami z dnia 31 lipca 2006 r. oraz 4 października 2006 r. wystąpiło do właściwego miejscowo organu szczebla wojewódzkiego celem poczynienia stosownych działań w zakresie ustalenia aktualnego stanu faktycznego i prawnego przejętej nieruchomości oraz wyjaśnienia wpisów poczynionych w księdze wieczystej R. tom II wykaz 85 na dzień 1 września 1939 r.
Nie uzyskawszy wyczerpujących odpowiedzi na ww. pisma Ministerstwo pismami z dnia 3 sierpnia 2007 r. wystąpiło do Archiwum Państwowego w P., Archiwum Akt Nowych w W. oraz archiwum (...) W. w celu udostępnienia wszelkich posiadanych akt nacjonalizacyjnych dotyczących przedmiotowej nieruchomości, zaś do Sądu Rejonowego w Ż. o udostępnienie informacji o wpisach w księdze wieczystej R. tom II karta 85 dokonanych w okresie od 1 września 1939 r. do 1950 r. Jednocześnie Ministerstwo wystąpiło do (...) Urzędu Wojewódzkiego w B. o ustalenie aktualnego stanu faktycznego i prawnego przejętej nieruchomości. Ministerstwo oczekując na odpowiedzi na wysłane pisma, pismem z dnia 3 sierpnia 2007 r. przedłużyło termin załatwienia sprawy do dnia 30 października 2007 r. W ocenie Ministra powyższe działania nie mogą stanowić o jego bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) mamy do czynienia wówczas, gdy właściwy organ po wydaniu przez sąd administracyjny prawomocnego wyroku, uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności nie rozpoznał sprawy w powtórnym postępowaniu na skutek wyroku sądowego, mimo upływu terminu określonego w art. 35 k.p.a.
Biorąc pod uwagę powyższe, przedmiotem rozważań Sądu w niniejszym postępowaniu było, czy po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2005 r., (sygn. IV SA/Wa 1181/05), którym uchylono decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) kwietnia 2005 r., oraz poprzedzającą ją decyzję tego samego organu, o umorzeniu postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w R. (zabudowanej młynem motorowym) o pow. 0,3672 ha, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pozostaje w bezczynności, co do obowiązku ponownego rozpatrzenia sprawy.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, taka sytuacja ma miejsce.
Wymogiem dopuszczalności skargi jest zgodnie z art. 154 § 1 powołanej ustawy dopełnienie warunku wezwania właściwego organu do załatwienia sprawy. Strona skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na bezczynności już pismem z dnia 21 czerwca 2006 r. (które według prezentaty wpłynęło do organu dnia 4 lipca 2006 r.), jednak wezwanie to okazało się bezskuteczne.
Zaznaczyć należy, iż prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2005 r. wraz z aktami sprawy został doręczony organowi w dniu 16 marca 2006 r.
Jak wynika z wyjaśnień Ministra pierwsze działania w sprawie ustalenia stanu faktycznego i prawnego podjęte przez Ministerstwo datowane są na dzień 31 lipca 2006 r., (kolejne na dzień 4 października 2006 r.), a więc po ponad 4 miesiącach od daty otrzymania przez organ akt administracyjnych, co było równoznaczne z możliwością podjęcia wszelkich czynności procesowych. Zatem już wówczas organ pozostawał w bezczynności. Wskazać bowiem należy, iż bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy nie załatwia on sprawy w terminach wskazanych w art. 35 § 1-3 Kodeksu postępowania administracyjnego, ani nie wykonuje czynności o których mowa w art.
36. Zgodnie z powołanymi przepisami załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Art. 35 § 1 nakłada na organ mający załatwić sprawę obowiązek działania bez zbędnej zwłoki, którą należy rozumieć jako generalną wskazówkę szybkiego i sprawnego załatwiania wszystkich spraw w postępowaniu administracyjnym. Co prawda określone w kpa terminy załatwiania spraw mają charakter instrukcyjny i ich przekroczenie nie może wpływać na samo merytoryczne rozstrzygnięcie, jak również w wielu sprawach z istoty bardzo skomplikowanych i wymagających prowadzenia obszernego postępowania wyjaśniającego, nie jest możliwe dochowanie tych terminów. Nie mniej jednak przepisy na taką okoliczność przewidują obowiązek powiadomienia strony o fakcie uchybienia terminom wraz z podaniem przyczyny i wskazaniem nowego terminu załatwienia sprawy.
Zauważyć należy na gruncie niniejszej sprawy, że od 4 października 2006 r., jak wynika z akt, w sprawie nie podjęto żadnych czynności procesowych, które zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku WSA z dnia 10 listopada 2005r. winny być przeprowadzone. Po upływie ponad roku od wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa skarżąca, pismem nadanym dnia 30 czerwca 2007 r. bezpośrednio do Sądu, wniosła o ukaranie Ministra grzywną, w związku z niewykonaniem wyroku. Sąd przesłał do organu niniejszą skargę, celem udzielenia przez organ odpowiedzi na skargę. Jak wynika z prezentaty znajdującej się na kopercie, skarga ta wpłynęła do organu w dniu 12 lipca 2007 r. Organ podjął ponownie czynności w sprawie dopiero dnia 3 sierpnia 2007 r.
Zestawienie powyższych dat wskazuje, iż organ ponownie podjął działania w celu ustalenia stanu faktycznego i prawnego spornej nieruchomości, jego zdaniem niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy, dopiero po wniesieniu przez M. K. skargi o ukaranie organu grzywną w związku z niewykonaniem wyroku Sądu.
Również dopiero po tej dacie organ poinformował skarżącą, działając na podstawie art. 36 § 1 kpa, o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia 30 października 2007 r.
Przytoczone powyżej okoliczności, w ocenie Sądu, ponad wszelką wątpliwość uzasadniają przyjęcie, że po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2005 r., Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi pozostawał w bezczynności, co w pełni uzasadnia wymierzenie mu grzywny na podstawie dyspozycji art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku 2006 wynosiło 2 477,23 zł (vide Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 13 lutego 2007 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2006 r. (M. P. Nr 12, poz. 125)). Grzywna wymierzona w wysokości określonej w sentencji przedmiotowego wyroku mieści się zatem w granicach określonych w treści art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zgodnie z dyspozycją art. 154 § 1 i 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.