Uzasadnienie
N. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2015r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za dokonanie, poza stacją demontażu, wymontowania z pojazdu wycofanego z eksploatacji elementów nadających się do odzysku lub recyklingu. W dniu 27 października 2015 r. złożył do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który następnie wyznaczony z urzędu adwokat, pismem z dnia 20 stycznia 2016 r. doprecyzował. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał na trudną sytuację finansową skarżącego, która została szczegółowo przedstawiona wraz z wnioskiem o prawo pomocy. Ponadto wskazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji narazi skarżącego na niebezpieczeństwo poniesienia znacznej szkody majątkowej
Sąd zważył, co następuje
Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.], jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z powyższej regulacji wynika, iż instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu.
Orzecznictwo sądów administracyjnych zwraca uwagę, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji nakładającej karę pieniężną przed zbadaniem jej legalności przez właściwy sąd administracyjny może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze wysokość wymierzonej kary – 10 000 złotych, stwierdzić należy, że uiszczenie jej może rodzić poważne trudności dla skarżącego. Skarżący jak wynika z informacji zawartych w wniosku o prawo pomocy oraz znajdujących się w aktach kopiach dokumentów jest osobą bezrobotną, pozostająca na utrzymaniu matki, której dochody miesięczne wynoszą ok. 2.500 zł. Dochody te wystarczają jedynie na pokrycie koniecznego utrzymania i spłatę kredytu zaciągniętego na remont domu. W tej sytuacji uiszczenie kwoty 10 000 złotych może spowodować dla skarżącego trudne do odwrócenia skutki finansowe.
Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia