Uzasadnienie
Skarżący I. K. w piśmie, które wpłynęło do Sądu 20 stycznia 2012r. oświadczył, iż cofa skargę wniesioną na decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2011 r. w przedmiocie wymeldowania. Wniosek ów poparł pełnomocnik skarżącego na rozprawie w dniu 24 stycznia 2012.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a.] skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd stwierdził, iż w sprawie żadna z przesłanek, z powodu których można byłoby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne nie zachodzi.
W tej sytuacji cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne i na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a. postanowiono jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Należne ustanowionemu dla skarżącego pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie przyznano w punkcie 2 na podstawie art. 250 P.p.s.a.