Uzasadnienie
N. K. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 10 grudnia 2016 r. oraz nadesłanego na wezwanie dodatkowego oświadczenia z dnia 2 kwietnia 2017 r., a także z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego wynika, że skarżąca bezskutecznie ubiegała się o udzielenie ochrony międzynarodowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Obecnie znajduje się w tzw. procedurze powrotowej. W gospodarstwie domowym pozostaje z dwoma synami, dwiema córkami i dwojgiem wnuków. Źródło utrzymania siedmioosobowej rodziny stanowią świadczenia pieniężne dla osób ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy w łącznej wysokości 4.350 zł miesięcznie. Koszty najmu mieszkania wynoszą 700 zł miesięcznie, a opłaty związane z jego eksploatacją – w sumie 964 zł miesięcznie. Wydatki na dojazdy jednego z synów do szkoły pochłaniają 160 zł miesięcznie. Skarżąca nie wykazała jakichkolwiek oszczędności, ani innych zasobów pieniężnych.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżąca nie osiąga dochodu, nie ma oszczędności, ani innych zasobów pieniężnych, a jedyne środki, które pozostają do dyspozycji jej oraz osób, z którymi prowadzi gospodarstwo domowe, pochodzą ze świadczeń pieniężnych, stanowiących pomoc dla cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy.
Uwzględniając wykazaną przez stronę wysokość opłat za mieszkanie i jego eksploatację oraz kwotę wydatków na dojazdy jednego z synów do szkoły, a także aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, których skarżąca nie wykazała w nadesłanym zestawieniu, jak wyżywienie, czy ubranie, należy stwierdzić, że N. K. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.