Uzasadnienie
Skargą z dnia 1 sierpnia 2008 r. Gmina T. wniosła o uchylenie decyzji Ministra Infrastruktury z dnia (...) czerwca 2008 r., znak: (...) (omyłkowo oznaczonej jako (...)), wydanej w sprawie decyzji Wojewody (...) nr (...) z dnia (...) marca 2008 r., znak: (...) o ustaleniu lokalizacji drogi dla inwestycji: Budowa autostrady (...) – w zakresie rozwiązań wykraczających poza linie rozgraniczające autostrady (...) na odcinku (...) R. – T. od km (...) do km (...) – województwo (...), polegającej na budowie dojazdów do obiektów inżynierskich, przerwanych połączeń dróg leśnych, dojazdów do działek, wjazdów awaryjnych i zbiorników ekologicznych, dojść do przejść dla zwierząt oraz rozbudowie węzła "R.", P. oraz zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości.
Następnie, pismem z dnia 4 września 2008 r. (data nadania: 8 września 2008 r.) skarżąca Gmina T. cofnęła skargę oraz wniosła o umorzenie postępowania sądowego i zwrot kwoty 200 zł uiszczonej tytułem wpisu od skargi. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż w dniu 30 sierpnia 2008 r. zakończyły się negocjacje pomiędzy stroną publiczną a spółką A., w których uwzględniono zasadnicze postulaty skarżącej Gminy, podniesione w skardze z dnia 1 sierpnia 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej: P.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zgodnie natomiast z art. 60 powołanej ustawy P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie Sąd uznał, iż złożenie przez skarżącą Gminę T. oświadczenie o cofnięciu skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z uwagi na powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 60 ustawy P.p.s.a.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 lit. a ustawy P.p.s.a.