Uzasadnienie
Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] marca 2005r, na podstawie art. 43, art 44 ust. 1 i art. 45 ust. 1,2 i 3 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000r., nr 100, poz. 1086 ze zm.) oraz § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 14 listopada 2000r. w sprawie sposobu, trybu i szczegółowych warunków nadawania uprawnień zawodowych oraz działania komisji kwalifikacyjnej do spraw uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz.U. nr 107, poz. 1139), odmówił D. K. nadania uprawnień zawodowych w zakresie geodezyjna obsługa inwestycji określonych w art. 43 pkt 4 powołanej wyżej ustawy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podał, iż D. K. złożył wniosek o nadanie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii. Komisja kwalifikacyjna do spraw uprawnień zawodowych przeprowadziła postępowanie kwalifikacyjne.
Z postępowania kwalifikacyjnego w dniu 18 marca 2005r. sporządzono protokół, z którego wynika, że zainteresowany nie wykazał się dostateczną znajomością przepisów w dziedzinie geodezji i kartografii z zakresu czwartego. Nie spełnił więc wymogu przewidzianego w art. 44 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Po rozpoznaniu wniosku D. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] czerwca 2005r. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] marca 2005r. W uzasadnieniu podał, iż po zweryfikowaniu wniosku odwołującego się o nadanie uprawnień zawodowych pod względem formalnym dopuszczono go do części sprawdzającej postępowania kwalifikacyjnego w zakresie wnioskowanym, tj. geodezyjna obsługa inwestycji. Egzamin obejmujący 60 pytań testowych z części ogólnej przy wymaganym minimum 41 pkt strona przeszła pozytywnie i została dopuszczona do dalszego etapu. Etap ten obejmował trzy pytania opisowe przy wymaganym minimum 15 pkt, natomiast pracę zainteresowanego oceniono na 13 pkt, zatem uzyskał wynik negatywny i nie został dopuszczony do egzaminu ustnego. Protokół z przeprowadzonego postępowania został podpisany przez przewodniczącego i czterech członków Komisji kwalifikacyjnej.
W efekcie ponownego rozpoznania sprawy dokonano ponownego sprawdzenia pracy pisemnej D. K. i nie znaleziono podstawy do zmiany postawionej oceny. Odpowiadając na zarzut odwołującego się dotyczący braku jednego podpisu na pracy pisemnej stwierdzono, iż jego brak nie mógł stanowić przeszkody prawnej w podjęciu decyzji.
D. K. w skardze na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] czerwca 2005r. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej.
Podniósł, iż skoro na jego pracy pisemnej figuruje tylko jeden podpis najprawdopodobniej członka komisji, a stądto przypuszczenie gdyż jest nieczytelny, to należy domniemywać, że sporną pracę czytała i oceniała tylko jedna osoba, pozbawiając go tym samym szansy na odmienne stanowisko innego członka komisji.
W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju wniósł o oddalenie skargi, powtarzając argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Nadto wskazał, iż w piśmie z dnia 19 maja 2005r. przewodniczący Komisji kwalifikacyjnej poinformował organ o uzupełnieniu brakującego podpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związanym - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uwzględnił skargę poprzez stwierdzenie nieważności decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia [...] czerwca 2005r. i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] marca 2005r. Uznał, iż wymienione decyzje zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa, czyli zaszła przyczyna określona w art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Podstawę materialno-prawną decyzji wydanej przez Głównego Geodetę Kraju - w pierwszej instancji - w dniu [...] marca 2005r., oprócz ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000r, nr 100, poz. 1086 ze zm.), stanowiło rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 14 listopada 2000r. w sprawie sposobu, trybu i szczegółowych warunków nadawania uprawnień zawodowych oraz działania komisji kwalifikacyjnej do spraw uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii wydane na podstawie art. 45 ust. 5 wyżej wymienionej ustawy (Dz.U. nr 107, poz. 1139). Powołane rozporządzenie obowiązywało do dnia 30 kwietnia 2004r.
Natomiast w dniu 1 maja 2004r., czyii w dniu uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej, weszło w życie rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 30 lipca 20Ó3r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz.U. nr 143, poz. 1396). Wymienione rozporządzenia zostały wydane na podstawie art. 45 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Z powyższego wynika, iż organ już w pierwszej instancji wydał decyzję na podstawie przepisu prawa materialnego, nie obowiązującego w dniu jej wydania. Nadto, jak wynika z akt sprawy rozporządzenie z dnia 14 listopada 2000r. nie obowiązywało również w dniu złożenia przez skarżącego wniosku o nadanie uprawnień zawodowych, tj. 28 lutego 2005r.
Skoro decyzja Głównego Geodety Kraju z dnia [...] marca 2005r. została podjęta na podstawie przepisów, które utraciły moc obowiązującą, czyli z rażącym naruszeniem prawa, a decyzja z dnia [...] czerwca 2005r. utrzymała w mocy w postępowaniu odwoławczym decyzję dotkniętą nieważnością, należało na mocy art. 145 § 1 pkt 2 i art. 135 P.p.s.a. orzec jak w sentencji, zasądzając jednocześnie na rzecz skarżącego - zgodnie z art. 200 P.p.s.a. - zwrot kosztów postępowania sądowego.