Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 maja 2017 r. M. S. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 50000 zł jako odbiory odpadu w postaci uszkodzonych pojazdów.
Do skargi z dnia 17 maja 2017 r. załączono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzupełniony pismem z dnia 23 maja 2017 r. W jego uzasadnieniach podano, że wykonanie zaskarżonej decyzji przekracza możliwości finansowe skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek nie może zostać uwzględniony, że względu na charakter rozstrzygnięcia.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej jako:,,p.p.s.a’’ Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Podkreślić także należy, że zgodnie z art. 61 § 6 cyt. ustawy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę, jak również z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Wobec tego wydanie postanowienia uwzględniającego wniosek o ochronę tymczasową ma ten skutek, że od momentu jego wydania do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie, zaskarżony akt nie podlega wykonaniu.
W ocenie Sądu z racji rozstrzygnięcia, jakie wydały organy orzekające w niniejszej sprawie, wydanie postanowienia w przedmiocie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niecelowe. Co prawda zaskarżoną decyzją nałożono na M. S. karę pieniężną, która co do zasady może podlegać przymusowemu ściągnięciu, jednak należność ta ma zostać uiszczona, co wprost wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, dopiero od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji. Termin dokonania tej opłaty został wskazany w uzasadnieniu decyzji, jednak w ocenie Sądu, skoro uzasadnienie jest integralną częścią decyzji nie budzi wątpliwości, że już w zaskarżonej decyzji organ ustalił termin płatności nałożonej kary z uwzględnieniem postępowania sądowego.
Określając termin wykonania decyzji organy posłużyły się bowiem pojęciem "uprawomocnienia się niniejszej decyzji". W literaturze i orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, że decyzja prawomocna, to decyzja, od której skarga wniesiona do sądu administracyjnego została oddalona lub odrzucona albo bezskutecznie upłynie termin do jej wniesienia. Zaskarżona w niniejszym postępowaniu decyzja ta nie uzyskała waloru "prawomocności". Jest decyzją ostateczną, ale nieprawomocną. Wobec tego z mocy samej zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania nie podlega wykonaniu.
Ponadto z brzmienia art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów (Dz.U. z 2015 r. poz. 1048 ze zm.) wynika, że wykonanie kary pieniężnej nałożonej przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska ulega zawieszeniu do czasu uprawomocnienia się decyzji.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.