Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 marca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 158/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] Sp. z o.o. w W. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] listopada 2013 r., utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego pn. "[...]" na dz. nr ew. gr. [...] położonych w miejscowości S. – w zakresie braku kolizji z zadaniami rządowymi, służącymi realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym.
Wskazać należy, że zgodnie z § 1 ust. 1 oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 listopada 2013 r. w sprawie utworzenia Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju oraz zniesienia Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1390), z dniem 27 listopada 2013 r. utworzono Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju w drodze przekształcenia dotychczasowego Ministerstwa Rozwoju Regionalnego oraz zniesiono Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Przepis § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 listopada 2013 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury i Rozwoju (Dz. U. z 2013 r., poz. 1391) stanowi, iż organ ten kieruje działem administracji rządowej budownictwo, lokalne planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo.
Określenie w sentencji wyroku organu administracji, który wydał zaskarżone postanowienie jako "Minister Infrastruktury i Rozwoju" zamiast " Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej" stanowi oczywistą omyłkę.
Stosownie do art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego, chyba że ustawa stanowi inaczej, zgodnie z art. 16 § 2 p.p.s.a.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.