Uzasadnienie
M. I. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
We wniosku skarżąca oświadczyła, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z małoletnią córką. Wnioskodawczyni nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, zaś jedynym źródłem utrzymania jej rodziny jest pomoc socjalna w łącznej wysokości 1200 zł miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że toczy się wobec niej postępowanie o nadanie statusu uchodźcy, podczas którego nie może podjąć pracy. Otrzymywane z Urzędu do Spraw Cudzoziemców świadczenie wystarcza jej jedynie na pokrycie opłat związanych z utrzymaniem się poza ośrodkiem dla uchodźców.
Stwierdzono, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 245 § 1 - 3 P.p.s.a. stronie wnoszącej skargę może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest zatem wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Według treści art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że spełnia tę przesłankę.
Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim okoliczność, iż skarżąca nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym. Jedynym źródłem dochodu skarżącej jest pomoc finansowa od państwa polskiego w łącznej wysokości 1.200 zł miesięcznie. Dochód ten służy do zaspokojenia potrzeb życia codziennego dwóch osób, bowiem na utrzymaniu skarżącej pozostaje małoletnia córka. Ponadto wzięto pod uwagę, iż wnioskodawczyni nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Powyższe potwierdza trudną sytuację materialną w jakiej skarżąca się znajduje.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.