Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 12 listopada 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 1589/13

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
sędzia WSA Agnieszka Wójcik przewodniczący
sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj
sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska sprawozdawca
ref. staż. Filip Rutkowski protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 12 listopada 2013 r.
Sprawa
sprawy ze skargi D. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na podstawie art. 144 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej jako "k.p.a.") utrzymało w mocy w całości postanowienie Prezydenta W. nr [...] (znak [...]) z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, zakończonego ostateczną decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r.

Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym:

Postanowieniem nr [...] (znak [...]) z dnia [...] października 2012 r. Prezydent W. działając na podstawie art. 149 § 3, art. 145 § 1, art. 147 w zw. z art. 150 § 1 k.p.a. po rozpoznaniu wniosku M. P., pełnomocnika D. P. i S. H., odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. w przedmiocie warunków zabudowy dla inwestycji, polegającej na budowie budynku usługowego, z garażem w części podziemnej i nadziemnej, pełną infrastrukturą, oświetleniem ulicznym, dojściami i dojazdami oraz zagospodarowaniem terenu na działkach ew. nr [...].,[...],[...] i [...]. w obrębie [...] przy al. [...] róg ul. [...] na terenie W. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. Prezydent W. orzekł o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji, polegającej na budowie budynku usługowego, z garażem w części podziemnej i nadziemnej, pełną infrastrukturą, oświetleniem ulicznym, dojściami i dojazdami oraz zagospodarowaniem terenu na działkach ew. nr [...].,[...],[...] i [...] w obrębie [...] przy al. [...] róg ul. [...] na terenie Dzielnicy W. Powyższa decyzja z dniem [...] sierpnia 2006 r. stała się ostateczna. Następnie decyzją Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. została przeniesiona na nowego inwestora tj. I. Sp. z o.o.

Wobec podjęcia przez Prezydenta W. postępowania w przedmiocie postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, zakończonego ww. decyzjami, Prezydent W. decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. stwierdził wydanie tych decyzji z naruszeniem prawa oraz odmówił jej uchylenia z powodu okoliczności, o których mowa w art. 146 § 1 k.p.a.

W dniu [...] listopada 2011 r. do Prezydenta W. wpłynęło pismo z wnioskiem o uznanie D. P. i S. H. za strony postępowania w postępowaniach administracyjnych dotyczących działki [...] z obrębu [...] przy al. [...] róg ul. [...]. D. P. i S. H., są użytkownikami wieczystymi działki [...] z obrębu [...], co potwierdzone zostało załączonym wypisem z księgi wieczystej nieruchomości. Wskazano, iż działka nr [...] powstała w wyniku podziałów nieruchomości i znajduje się na części terenu, objętego decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. o warunkach zabudowy.

W odpowiedzi na powyższe pismo Prezydent W. poinformował, iż postępowanie wznowieniowe przed organem I instancji zostało zakończone wydaniem decyzji oraz pouczono, iż wnioskodawca może złożyć odwołanie, jeżeli decyzja nie jest ostateczna, bądź wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli decyzja jest ostateczna. Ponadto w ramach dostępu do informacji publicznej przekazano kserokopie obu wydanych decyzji, tj. nr [...] oraz [...].

W dniu [...] grudnia 2011 r. wpłynęło do Prezydenta W. pismo M. P. zatytułowane "oświadczenie" z wnioskiem o uznanie za stronę postępowania. Prezydent W. przekazał powyższe pismo do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wraz z aktami sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego pismem z dnia [...] września 2012 r. przekazało powyższe pismo do Prezydenta W. wraz z aktami sprawy wskazując, iż stanowi ono wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta W. nr [...]. Prezydent W. uznał, że wobec faktu, iż decyzja [...] została wydana po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego, a dotyczyła uprzednio wydanej decyzji [...], wniosek o wznowienie postępowania dotyczy również tej decyzji. Organ I instancji wskazał, iż wniosek o wznowienie postępowania został złożony z zachowaniem terminu, określonego w art. 148 § 1 k.p.a. wobec doręczenia decyzji [...] w dniu [...] grudnia 2011 r. Kierując się dyspozycją art. 147 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. organ I instancji wskazał, iż z wnioskiem o wznowienie postępowania może wystąpić jedynie strona postępowania, a zatem występujący z wnioskiem M. P., pełnomocnik D. P. i S. H., nie mógł zostać uznany za stronę postępowania.

Wskazano, iż z kopii aktu notarialnego rep. [...], znajdującego się w aktach sprawy wnika, że umowę o oddanie w użytkowanie wieczyste gruntu, stanowiącego działkę nr ew. [...] w obrębie [...] D. P. i S. H. zawarto z dniem [...] sierpnia 2011 r. Wskazano nadto, iż okoliczność, że wnioskodawca nie jest stroną postępowania można było ustalić już z treści wniosku.

Zażalenie od powyższego postanowienia wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. D. P. W zażaleniu wniosła o uznanie jej za stronę postępowania przy wydaniu decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. ze względu na przysługujące jej prawo użytkowania wieczystego działki o nr ew. [...], która została objęta wnioskiem o warunki zabudowy oraz przy wydaniu decyzji [...] z dnia [...] lipca 2006 r. uwzględniając roszczenia D. P. do nieruchomości oznaczonej hip. Nr [...].

W zażaleniu wskazano, iż zgodnie z treścią art. 28 k.p.a. stroną postępowania jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie. A zatem naruszony został interes D. P., będącej współużytkownikiem wieczystym podczas wydania decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. poprzez nie uznanie jej za stronę postępowania wznowieniowego w sprawie wydania decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. Zarzucono, iż organ I instancji przeprowadził ustalenia co do interesu prawnego D. P. w dacie wydania decyzji nr [...], co do której wszczęto z urzędu postępowanie o wznowienie postępowania, podczas gdy powinien prowadzić również rozważania co do interesu prawnego od dnia [...] października 2011 r., czyli przed dniem wydania decyzji nr [...].

Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na podstawie art. 144 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej jako "k.p.a.") utrzymało w mocy w całości postanowienie Prezydenta W. nr [...] (znak [...]) z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, zakończonego ostateczną decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r.

W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej jako "SKO w W.") wskazało, Iż organ I instancji uznał, że ponieważ decyzja nr [...] została wydana wobec ostatecznej decyzji nr [...] o warunkach zabudowy, należy przeprowadzić dwa odrębne postępowania dla każdej z decyzji. Z uwagi na fakt zawarcia w dniu [...] sierpnia 2011 aktu notarialnego rep. [...] organ I instancji uznał, iż w dacie wydania decyzji nr [...] D. P. oraz Z. (S.) H. przysługiwał im przymiot strony postępowania i postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją nr [...].

Natomiast po rozpatrzeniu wniosku, dotyczącego decyzji [...] z dnia [...] lipca 2006 r. postanowieniem nr [...] z dnia [...] października 2012 r. organ I instancji odmówił wznowienia postępowania. SKO w W. wskazało, iż postępowanie wznowieniowe jest jednym z nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego, służącym wzruszeniu decyzji ostatecznych. Może być ono wszczęte z urzędu lub na wniosek strony zgodnie z art. 147 k.p.a. Organ II instancji wskazał, iż żądanie wznowienia postępowania rodzi po stronie organów obowiązek wydania postanowienia o wznowieniu, ale tylko wówczas, gdy nie zachodzą przesłanki podmiotowe i przedmiotowe do wydania w oparciu o art. 149 § 3 k.p.a. postanowienia odmawiającego wznowienia.

Tym samym w przypadku złożenia wniosku o wznowienie postępowania następują dwie fazy jego rozpoznania. W pierwszej kolejności bada się, czy żądanie pochodzi od podmiotu będącego stroną w sprawie, czy osoba posiada zdolność do czynności prawnych oraz czy zachowano termin do złożenia wniosku. Jedynie pozytywne rozstrzygnięcia w powyższym zakresie uzasadniają wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania. Ustalenie negatywnych przesłanek skutkuje zaś wydaniem decyzji o odmowie wszczęcia postępowania.

Organ wskazał, iż podstawowym zagadnieniem było ustalenie, czy wniosek pochodził od strony postępowania zakończonego decyzją [...] z dnia [...] lipca 2006 r. Zdaniem SKO w W., występujący w imieniu wnioskodawczyni pełnomocnik nie wykazał w żaden sposób, że przed dniem [...] października 2011 r. wnioskodawczyni przysługiwał jakikolwiek tytuł do nieruchomości, do których odnosi się decyzja o warunkach zabudowy nr [...]. Zatem w dacie wydania decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. D. P. nie mogła być uznana za stronę postępowania, a tym samym nie posiada legitymacji do występowania z wnioskiem o wznowienie tego postępowania.

Skargę na powyższe postanowienie SKO w W. złożyła D. P. Skarżąca wniosła o wznowienie postępowania i ponowne rozpoznanie wniosku o warunkach zabudowy, albowiem:

  1. 1. wymienione decyzje [...] oraz [...] są wadliwe ze względu na ujawnienie określonych faktów i naruszenie norm postępowania administracyjnego, gdyż wydane zostały bez wymaganego stanowiska Zarządu Dróg Miejskich o dostępie inwestycji do drogi publicznej;
  2. 2. decyzja [...] została wydana w 2006 roku, co wpływa na jakość dokumentacji w oparciu o plan zagospodarowania przestrzennego;
  3. 3. celowe rozdzielenie jednego wniosku i przeprowadzenie dwóch odrębnych postępowań wpływa na naruszenie interesu D. P. i odebranie jej prawa materialnego do realizacji interesu materialnego i faktycznego.

W odpowiedzi na skargę SKO w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia jego zgodności z prawem, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).

Zgodnie z art. 149 § 3 k.p.a. odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia. Wydanie takiego postanowienia jest możliwe tylko, gdy wznowienie postępowania z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych jest niedopuszczalne oraz, gdy strona złożyła podanie o wznowienie postępowania z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 i 2 k.p.a., a nie ma podstaw do jego przywrócenia. Niedopuszczalność z przyczyn przedmiotowych będzie przykładowo miała miejsce, gdy strona żąda wznowienia postępowania w sprawie, w której organ działał w innej formie prawnej, np. w formie zaświadczenia; gdy sprawa nie jest jeszcze zakończona decyzją ostateczną; gdy strona opiera swoje żądanie na podstawach wyliczonych w art. 156 § 1 k.p.a. Natomiast niedopuszczalność wznowienia postępowania z przyczyn podmiotowych zachodzi, gdy żądanie takie pochodzi od osoby, nie będącej stroną, albo gdy złoży je strona, nie posiadająca zdolności do czynności prawnych (por. B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011, s. 575, 576).

Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego jest dwuetapowe. W pierwszej fazie organ, który wydał decyzję w I instancji bada, czy podanie o wznowienie wniosła strona, czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowienia określone w art. 145 § 1 k.p.a. bądź w art. 145a lub 145b k.p.a., a także czy został zachowany termin do złożenia podania. Jeżeli wymogi te są spełnione, wznawia postępowanie, a wydane w tym zakresie postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 1 i 2 k.p.a.). W przeciwnym wypadku wydaje postanowienie o odmowie wznowienia.

Skarżąca wniosła o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Analizując zatem spełnienie przez skarżącą przesłanki, wskazanej w tym przepisie (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) organ trafnie skonstatował, że już z treści wniosku o wznowienie postępowania wynika, iż skarżąca w dacie wydania decyzji nr [...] przez Prezydenta W., tj. w dniu [...] lipca 2007 r., nie miała przymiotu strony postępowania, bo nie posiadała żadnego tytułu prawnego do przedmiotowej nieruchomości. W piśmie z dnia [...] grudnia 2011 r. wskazano wyraźnie, iż "w sierpniu 2009 r. zawarta została umowa przedwstępna" dotycząca działki ew. nr [...] obręb [...] w W., a zatem już samo zawarcie umowy przedwstępnej, jako rodzącej jedynie zobowiązanie do przeniesienia prawa użytkowania wieczystego na skarżącą, nastąpiło po upływie 3 lat od daty wydania ww. decyzji.

Co więcej, z księgi wieczystej prowadzonej dla tej nieruchomości wynika, iż umowa o oddanie przedmiotowej nieruchomości w użytkowanie wieczyste została zawarta [...] sierpnia 2011 r. aktem notarialnym rep. [...] przed notariuszem M. W., a zatem po upływie lat 5 od daty wydania decyzji nr [...] przez Prezydenta W. Brak jest przy tym jakiegokolwiek innego dowodu, iż skarżącej przysługiwało prawo do przedmiotowej nieruchomości w 2006 r., tj. w dacie wydania decyzji. Co więcej, skarżąca nie kwestionuje, że w dacie wydania przedmiotowej decyzji nie była właścicielką gruntu, objętego decyzją.

Uwzględniając powyższe uznać należy, że organy w niniejszej sprawie prawidłowo ustaliły, iż skarżącą nie można było uznać za stronę postępowania, zakończonego ostateczną decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r.

Tym samym wobec treści art. 149 § 3 k.p.a. organy prawidłowo odmówiły wszczęcia postępowania w sprawie, zakończonej powołaną wyżej decyzją.

W tym stanie rzeczy, na postawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) skarga podlegała oddaleniu.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.