Uzasadnienie
W. zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] uchylające postanowienie Prezydenta W. z [...] grudnia 2014 r. nr [...] o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość przejętą pod drogę, położoną przy ul. [...] w W. (działka ew. [...]- z obrębu [...]).
Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
W piśmie z dnia 30 września 2015 r. Prezydent W. cofnął skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z niniejszego przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności.
Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, mając powyższe na względzie, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. w związku z art. 60 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.