Uzasadnienie
D. P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 8 października 2008 r. wynika, że skarżący pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z matką i ojcem (rubryka nr 6 formularza PPF). Jedynymi źródłami dochodu trzyosobowej rodziny są świadczenia emerytalne rodziców skarżącego w wysokości: 759,60 zł brutto (emerytura ojca) oraz 833,48 zł brutto (emerytura matki). Skarżący nie uzyskuje żadnych dochodów i jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w R. jako bezrobotny bez prawa do zasiłku (uzasadnienie wniosku). W rubryce nr 7 formularza wniosku, jako posiadane nieruchomości D. P. wskazał mieszkanie rodziców o powierzchni 48 m2 oraz nieruchomość o powierzchni 53 arów. Ponadto, jak wynika z oświadczenia zawartego w rubryce nr 8 formularza wniosku, ojciec skarżącego posiada samochód marki [...] z 1990 roku.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa.
Niski dochód uzyskiwany w trzyosobowym gospodarstwie domowym (1593,08 zł brutto, co daje kwotę 531,02 zł brutto na jedną osobę) może wystarczyć jedynie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych D. P. oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Mając na uwadze, że skarżący nie posiada żadnych wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych, należy więc stwierdzić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.