Uzasadnienie
Postanowieniem z 22 października 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 332/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. G. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z [...] listopada 2012 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zmiany dokonanej w ewidencji gruntów i budynków. Postanowienie jest prawomocne od dnia 30 listopada 2013 r.
W. G. pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 18 maja 2015 r. wniósł do tutejszego Sądu skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyższym postanowieniem. Skarżący podniósł, że w toku postępowania prowadzonego pod sygn. akt IV SA/Wa 332/13 otrzymał pomoc prawną w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w [...] pełnomocnik niegodnie go reprezentował. W ocenie skarżącego w sprawie miała miejsce nieważność postępowania spowodowana brakiem należytej reprezentacji w postępowaniu przed sądem administracyjnym oraz niemożność działania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 270 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako "p.p.s.a.", można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Warunkiem dopuszczalności skargi (wniosku) o wznowienie postępowania, zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. jest wniesienie skargi w terminie i oparcie skargi na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Podstawy wznowieniowe zostały enumeratywnie wymienione w przepisach art. 271-273 p.p.s.a. Z kolei termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego wynosi trzy miesięcy od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie skarżący jako podstawę wznowienia postępowania sądowego wskazał brak należytej reprezentacji przez pełnomocnika, który został ustanowiony w ramach prawa pomocy. Skarżący podniósł, że nie mógł nawiązać kontaktu telefonicznego z pełnomocnikiem, jak również ten nie odpowiadał na kierowaną do niego korespondencję. Tym samym skarżący nie był informowany o toku postępowania oraz nie mógł składać wniosków formalnych i środków zaskarżenia.
Z akt sprawy o sygn. akt IV SA/Wa 332/12 wynika, że postępowanie w sprawie skargi W. G. na postanowienie z [...] listopada 2012 r. Głównego Geodety Kraju zakończyło się wydaniem w dniu 22 października 2013 r. przez Sąd postanowienia o odrzuceniu skargi z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 października 2013 r. i stało się prawomocne od dnia 30 listopada 2013 r. Zgodnie z treścią pisma skarżącego z 8 lipca 2014 r. do dnia 12 listopada 2013 r. był informowany o przebiegu postępowania i zapadłych w sprawie orzeczeniach. Oznacza to, że zarówno skarżący, jak i jego pełnomocnik mieli możliwość kwestionowania postanowienia kończące postępowanie przed sądem pierwszej instancji.
W ocenie Sądu nie sposób więc uznać, że skarżący był nienależycie reprezentowany w postępowaniu bądź pozbawiony możności działania, w rozumieniu art. 272 pkt 2 p.p.s.a. Skarżący utożsamia bowiem użyte w tym przepisie sformułowanie o nienależytej reprezentacji z niewłaściwym postępowaniem pełnomocnika. Tymczasem nienależyte reprezentowanie, o którym mowa w powołanym przepisie nie dotyczy sytuacji, gdy za stronę działa prawidłowo ustanowiony pełnomocnik, nawet w sytuacji gdy swoje obowiązki wykonuje on w sposób, który prowadzi, do negatywnych dla reprezentowanej strony skutków. Tak przyjmuje się powszechnie w orzecznictwie sądowym, w tym sądów administracyjnych (zob. np. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1160/04, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Okoliczność, że skarżący miał trudności w kontakcie pełnomocnikiem z ustanowionym w ramach prawa pomocy nie daje podstawy do przyjęcia, że był on pozbawiony możliwości działania w rozumieniu art. 271 pkt 2 p.p.s.a.
Podstawy do uwzględnienia żądania o wznowienie postępowania sądowego nie stanowi zatem podnoszona przez skarżącego okoliczność o niemożności działania i kwestionowania zapadłego orzeczenie, bądź składania wniosków formalnych. Z akt sprawy w sposób jednoznaczny wynika, że skarżący posiadał wiedzę o orzeczeniu kończącym postępowanie w terminie otwartym do wniesienie środka zaskarżenia. Nie uzasadnione jest zatem twierdzenie skarżącego, że pozbawiony był możności działania w sprawie.
W konsekwencji Sąd stwierdził, że jakkolwiek skarżący powołał podstawę wznowienia postępowania sądowego, to jednak - w świetle uzasadnienia skargi - podstawa ta nie występuje.
W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 280 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.