Uzasadnienie
Zaskarżoną do Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...].10.2010 r. Minister Infrastruktury utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...].08.2009 r. o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia EURO 2012 dla inwestycji obejmującej budowę linii elektroenergetycznej 400 kV + 2 x 110 kV P., przewidzianej do realizacji na terenie pięciu gmin, tj. D., C., S., Z i K. W skargach, wniesionych przez P. M., D. J. i M. J., R. W. i M. S., H. D. oraz M. W. podniesiono szereg zarzutów tyczących owej decyzji lokalizacyjnej, przy czym znaczna część spośród nich zarzucała wadliwość decyzji Wojewody [...] z dnia [...].12.2006 r. o środowiskowych uwarunkowaniach, dołączonej przez inwestora do wniosku o realizację tego przedsięwzięcia. W skargach podnoszono m. in., iż w czasie podejmowania kwestionowanej decyzji lokalizacyjnej z dnia [...].08.2009 r. o ustaleniu lokalizacji przedmiotowego przedsięwzięcia EURO 2012 wiadomo już było, iż nie zostało rozpoznane pismo M. J., które jak przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6.11.2009 r., sygn. akt IV SAB/Wa 93/09, mogło zostać uznane za odwołanie złożone od tej decyzji środowiskowej.
Należy nadmienić, iż stanowisko WSA wyrażone w wyroku z dnia 6.11.2009 r. podzielone zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 12.10.2010 r., sygn. akt II OSK 418/10 oddalił skargę kasacyjną inwestora na to rozstrzygnięcie. Taki stan istniał do czasu podjęcia przez Ministra Infrastruktury zaskarżonej decyzji z dnia [...].10.2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Na wstępie należy zauważyć, iż zarzut nieprawidłowości owej decyzji środowiskowej jako przesłanki wpływającej na niniejsze postępowanie lokalizacyjne jest najdalej idący spośród sformułowanych przez skarżących. Okoliczność ta ma szczególne znaczenie w sprawie zważywszy, iż przedmiotowa inwestycja na terenie wskazanych 5 gmin została rozpoczęta odpowiednio począwszy od końca 2009 r. do połowy 2010 r. Potwierdzają to pozostające w dyspozycji Sądu dokumenty - dzienniki budowy dla tej inwestycji. Z tej też przyczyny w sprawie znajduje zastosowanie art. 36 ust. 2 w zw. z ust. 3 ustawy z dnia 7.09.2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w piłce Nożnej UEFA EURO 2012, określanej dalej ustawą o EURO 2012. Sąd w ramach sprawowanej kontroli nie mógłby zatem uwzględnić skargi poprzez uchylenie zaskarżonego aktu, a do tego co najwyżej mógłby prowadzić podniesiony zarzut odmiennego sformułowania przedmiotu inwestycji w decyzji środowiskowej i lokalizacyjnej.
Inwestor wyjaśnił bowiem, iż zakres inwestycji z obu tych decyzji jest tożsamy został jedynie inaczej zredagowany. Twierdzenie to wymagałoby zatem weryfikacji. Rozpoczęcie realizacji tej inwestycji we wskazanym przedziale czasu, na terenach poszczególnych 5 gmin, wyłącza więc możliwość uchylenia zaskarżonej decyzji lokalizacyjnej. Orzekając zaś o wydaniu decyzji z naruszeniem prawa, Sąd może mieć na względzie jedynie wadliwości decyzji stanowiące podstawę wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji (wskazane w art. 145 § 1, art. 145a, art. 156 § 1 Kpa), co bardzo zawęża krąg zarzutów, które mogłyby podlegać uwzględnieniu w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy najistotniejszy oraz najdalej idący zarzut, który mógłby być brany przez Sąd pod uwagę przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy stanowi kwestia pozostawania w obrocie owej decyzji środowiskowej, którą inwestor w myśl art. 23 ust. 2 pkt 5 ustawy o EURO 2012 zobowiązany był złożyć przy wniosku o lokalizację tego przedsięwzięcia. Zawarte w decyzji środowiskowej uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia stanowią bowiem ramy, w których zawierać się winien sposób jego przeprowadzenia - jak najbardziej sprzyjający dla środowiska - oraz zasady kompensacji przyrodniczej, przy zachowaniu warunków wynikających z obowiązujących ustaw i przepisów unijnych.
Wspomniane wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6.11.2009 r., sygn. akt IV SAB/Wa 93/09 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego, z dnia 12.10.2010 r., sygn. akt II OSK 418/10 nie mogły, w tym kontekście, mieć przesądzającego znaczenia. Rozstrzygnięcie w sprawie lokalizacji mogło zapaść w oparciu o nieostateczną decyzję środowiskową z dnia [...].12.2006 r., co wynika z art. 34 ustawy o EURO (decyzje podlegają natychmiastowemu wykonaniu). Przepis ten dotyczy wszystkich decyzji wydanych w związku z realizacją przedsięwzięć EURO 2012, nie zaś wyłącznie decyzji wydawanych na podstawie tej ustawy, a w niniejszej sprawie decyzja środowiskowa z dnia [...].12.2006 r. została dołączona do wniosku o lokalizację przedmiotowego przedsięwzięcia EURO 2012. Należy zatem uznać, że wydano ją w zw. z realizacją przedsięwzięcia EURO 2012, a rygoru natychmiastowej wykonalności jej nie nadano bowiem w dacie, w której została ona podjęta ustawa o przygotowaniu finałowego turnieju Mistrzostw Europy w piłce Nożnej UEFA EURO 2012 nie została jeszcze uchwalona.
Dopiero po złożeniu skarg od wskazanej zaskarżonej w niniejszym postępowaniu decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...].10.2010 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...].06.2011 r. uchylił w całości ową decyzję środowiskową i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji zaznaczając, iż była to decyzja związana z EURO 2012. Odnośnie tej decyzji prowadzone jest obecnie postępowanie sądowoadministracyjne przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, pod sygn. akt IV SA/WA 1318/11. W dniu 14 września 2011 r. WSA oddalił skargę na tę decyzję kasatoryjną, jednakże wyrok ten nie jest jeszcze prawomocny. Powstaje zatem konieczność zawieszenia niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, dotyczącego owej decyzji lokalizacyjnej do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez Sąd Administracyjny względnie organy administracji publicznej w przedmiocie decyzji środowiskowej z dnia [...].12.2006 r. W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy zatem ściśle od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, tyczącego decyzji środowiskowej z dnia [...].12.2006 r.
Wynika to z następujących przesłanek.
Gdyby ustawodawca dopuszczał możliwość uchylenia zaskarżonej decyzji lokalizacyjnej, mimo iż podjęto realizację inwestycji, Sąd w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej P.p.s.a. uwzględniałby jedynie te przesłanki wznowieniowe, które zaistniały na skutek działania organu w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego w danej sprawie, co w niniejszej sprawie nie mogłoby prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji, z uwagi na nadanie decyzji środowiskowej rygoru natychmiastowej wykonalności (na co wskazuje art. 34 ustawy o EURO). W niniejszej sprawie jednakże zastosowanie znajduje art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 36 ust. 2 i 3 ustawy o EURO 2012. Zatem podzielenie przez Sądy Administracyjne obu instancji stanowiska wyrażonego w decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...].06.2011 r. musiałoby skutkować - z uwagi na zaistnienie przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 8 Kpa w zw. z art. 36 ust. 2 i 3 ustawy o EURO 2012, której powstanie nie musi wynikać z działania organu, a z okoliczności które zaszły później - stwierdzeniem wydania z naruszeniem prawa tak decyzji lokalizacyjnej jak i decyzji utrzymującej ją w mocy.
Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji postanowienia.