Uzasadnienie
Skarżąca G. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na osiedlenie się. Skarga nie została jednak podpisana przez skarżącą.
Wobec powyższego Sąd wezwał skarżącą (na ostatni znany adres do korespondencji) do usunięcia braku formalnego skargi poprzez osobiste podpisanie skargi w siedzibie Sądu bądź do nadesłania podpisanego egzemplarza, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarga bowiem – w myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) czynić powinna zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników (art. 46 § 1 powołanej ustawy).
Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie wróciła do nadawcy z adnotacją poczty "nie podjęto w terminie". Zawiadomienia dla skarżącej o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym umieszczono w skrzynce oddawczej w dniach: 27 marca 2013 r. i 4 kwietnia 2013 r. Należy zatem uznać, iż wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone skarżącej z upływem dnia 10 kwietnia 2013 r. (art. 73 § 4 ustawy P.p.s.a.).
Wezwanie pozostało jednak bez odpowiedzi.
Wobec tego, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w terminie zakreślonym dla dokonania tej czynności (termin upłynął w dniu 17 kwietnia 2013 r.) skargę należało odrzucić.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.