Uzasadnienie
Zaskarżoną do Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...].11.2010 r. Główny Inspektor Sanitarny przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, po uchyleniu jego decyzji z dnia [...].08.2010 r., odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego wydaniem przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. w dniu [...].09.2006 r. postanowienia uzgadniającego decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, polegającego na budowie 4 budynków inwentarskich (kurników) o obsadzie ok. 760 DJP w jednym cyklu wraz zabudową towarzyszącą na terenie działki o nr. ew. [...] w miejscowości M., Gm. N..
[...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny jako podstawy odmowy wznowienia wskazał:
- - wyłączenie możliwości wniesienia zażalenia na postanowienia uzgadniające organów inspekcji sanitarnej (art. 153 ust. 2 ustawy z dnia 3.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko /Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm./, określanej dalej ustawą o udostępnianiu informacji), co w myśl art. 126 Kpa czyniło niedopuszczalnym wznowienie postępowania w sprawie tego uzgodnienia (powołany przepis Kpa prawidłowo wymieniono w uzasadnieniu tej decyzji, a mylnie określono w jej sentencji jako art. 129 Kpa);
- - uchybienie miesięcznemu terminowi do wniesienia podania o wznowienie;
- - brak przymiotu strony postępowania o wydanie przedmiotowej decyzji środowiskowej po stronie L. D. i K. D., wyprowadzony z prawomocnego wyroku WSA w Poznaniu z dnia 29.10.2009 r., sygn. akt IV SA/Po 262/09.
Na skutek wniesionego odwołania, Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...].11.2010 r. uchylił zakwestionowaną decyzję organu I instancji. Przekazując sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia stwierdził, że rozstrzygniecie to winno przyjąć formę postanowienia, a nie decyzji, natomiast przywołanie w sentencji art. 129 Kpa uznał za omyłkę pisarską. Stwierdził jednocześnie, że zmiana stanu prawnego (wejście w życie art. 153 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji) nie stała na przeszkodzie wznowienia tego postępowania, skoro zarówno w dacie wydania kwestionowanego postanowienia uzgadniającego Państwowego Wojewódzkiego inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...].09.2006 r., jak i w dacie upływu terminu do wniesienia na nie zażalenia, stronie przysługiwało prawo do zaskarżenia tego postanowienia.
We wniesionej skardze L. D. zarzucił decyzji organu odwoławczego naruszenie zarówno art. 138 § 2 Kpa, jak i art. 153 ustawy o udostępnianiu informacji, wnosząc o jej uchylenie w całości. Dostrzegał wprawdzie, iż częściowo jest dla niego korzystna, ale w jego ocenie, decyzja ta nie zawierała wskazań dla organu I instancji, które winny zostać uwzględnione przy ponownym prowadzeniu sprawy. Nadto, jego zdaniem, art. 153 ustawy o udostępnianiu informacji nie przesądza o niemożności wniesienia przez niego zażalenia na kwestionowane postanowienie uzgadniające.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, jakkolwiek nie z przyczyn w niej podniesionych.
Sądowa kontrola legalności zaskarżonej decyzji, przeprowadzona z uwzględnieniem treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej określanej P.p.s.a.) wskazuje, iż w wyniku jej wydania doszło do poważnego naruszenia obowiązujących przepisów prawa, co musiało skutkować wyeliminowaniem jej z porządku prawnego. Mając więc na uwadze, iż podjęto ją z naruszeniem prawa, skutkującym stwierdzeniem jej nieważności, w ocenie Sądu, zaistniała podstawa do wydania orzeczenia na niekorzyść skarżącego.
Przede wszystkim - wbrew ustaleniom Głównego Inspektora Sanitarnego - w rozpoznawanej sprawie zastosowanie znajdował art. 153 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji. Przepis ten wszedł w życie w dniu 15.11.2008 r., o czym stanowił art. 174 tej ustawy. Obowiązywał już zatem w dniu sporządzenia przez L. D. i K. D. podania o wznowienie, a więc [...].12.2009 r. Skoro tak, to nie było podstaw do uznania, jak błędnie uczynił to organ odwoławczy, że decydujące znaczenie dla możliwości wznowienia tego postępowania miała data wydania postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...].09.2006 r., uzgadniającego decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, polegającego na budowie 4 budynków inwentarskich (kurników) o obsadzie ok. 760 DJP w jednym cyklu wraz zabudową towarzyszącą na terenie działki o nr. ew. [...] w miejscowości M., gm.
N.. Organy rozpoznające wniosek o wznowienie tego postępowania zobowiązane były zatem do zastosowania art. 153 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji, co musiało skutkować stwierdzeniem niedopuszczalności wniesienia zażalenia od tego postanowienia, a zatem w oparciu o art. 149 § 3 Kpa w zw. z art. 126 Kpa prowadziłoby do odmowy wznowienia tego postępowania, wydanej w formie postanowienia.
Nie ulega wątpliwości, iż przepis art. 153 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji wyłączył całkowicie, wbrew przekonaniu skarżącego, możliwość wniesienia zażalenia na zakwestionowane w postępowaniu wznowieniowym postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. z 2006 r. Wskazana regulacja ustawowa wyeliminowała tryb zażaleniowy w postępowaniach uzgadniających, jako odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 106 § 5 Kpa. Stanowisko takie zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny m. in. w wyroku z dnia 2.03.2011 r., sygn. akt II OSK 474/10. W którym to rozstrzygnięciu Sąd ten nie zakwestionował również stanowiska WSA, iż postanowienie to może być zaskarżane jedynie w odwołaniu od decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody. Ze wskazanych powodów stwierdzić należy, że Główny Inspektor Sanitarny podjął rażąco wadliwe rozstrzygnięcie, bezpodstawnie przyjmując, iż zachodzą podstawy do wznowienia owego postępowania.
Rażąco naruszono zatem zarówno art. 153 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji, jak i art. 149 § 3 Kpa w zw. z art. 126 Kpa. W efekcie doszło do bezpodstawnego badania przez [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, w zakresie przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 Kpa, czy zachodziły podstawy do wszczęcia tego postępowania wznowieniowego. W następstwie tego, późniejszym postanowieniem z dnia [...].01.2011 r. wszczęte zostało owo postępowanie wznowieniowe - z wniosku K. D..
Wskazane rażące naruszenie prawa przez organ odwoławczy musiało zatem prowadzić do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, co pozwoliło na wydanie orzeczenia na niekorzyść skarżącego, w myśl art. 134 § 2 P.p.s.a.
Na marginesie jedynie podkreślenia wymaga, iż prawidłowo została wskazana właściwość [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego do rozstrzygania w przedmiocie owego wznowienia w I instancji. Pominięcie udziału L. D. i K. D. w przedmiotowym postępowaniu uzgodnieniowym nie można uznać za będące wynikiem zamierzonego działania organu prowadzącego owo postępowanie uzgadniające, w celu uniemożliwienia im wzięcia w nim udziału. W postępowaniu sądowym tyczącym decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody dla tego przedsięwzięcia - prawomocnym wyrokiem z dnia 29.10.2009 r., sygn. akt IV SA/Po 262/09 WSA w Poznaniu stwierdzono bowiem, że nie posiadają oni przymiotu stron tego postępowania.
Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 145 § 1 pkt 2 oraz 152 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w pkt. 1 i 2 sentencji.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto w pkt. 3 sentencji, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami.
Po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku należy zastosować się do oceny prawnej i wskazań w nim zawartych. Ponownie rozpoznać zażalenie wniesione od rozstrzygnięcia z dnia [...].08.2010 r., o ile w ciągu 7 dni od dnia doręczenia pełnomocnikowi skarżącego odpisu niniejszego prawomocnego wyroku, skarżący zwróci się do organu o przywrócenie mu terminu do wniesienia tego zażalenia. Wówczas zażalenie to należało będzie uznać za złożone w terminie, wobec treści art. 112 Kpa.