Uzasadnienie
M. S. działając w imieniu własnym oraz jako przedstawiciel ustawowy małoletniego K. S., w dniu 2 marca 2015r. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od całości kosztów sądowych. Wniosek ten złożyła w sprawie zainicjowanej jej skargą na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014r. (nr [...]) dotyczącą wymeldowania skarżącej i jej syna K. S. z dotychczasowego miejsca pobytu stałego.
Na obecnym etapie postępowania strona skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia (w imieniu własnym oraz syna) wpisu sądowego z tytułu złożenia skargi sądowoadministracyjnej w łącznej kwocie 200 zł. (2 x 100 zł.) Pozostałe koszty postępowania, jakie ewentualnie może w przyszłości ponieść strona skarżąca, sprowadzają się do wpisu od skargi kasacyjnej, zażaleń oraz wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi za sporządzenie środka odwoławczego od wyroku sądu pierwszej instancji (przymus adwokacko – radcowski).
Z wniosku PPF oraz z pisma skarżącej z 30 marca 2015r. i dołączonych do niego dokumentów (m.in. zaświadczenia pracodawcy z 17 marca 2015r. o wysokości dochodu skarżącej) wynika, że skarżąca jest samotną matką, a gospodarstwo domowe prowadzi z 17-letnim synem. M. S. jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę (na ¾ etatu) za wynagrodzeniem ok. 968,55 zł netto miesięcznie (średnie wynagrodzenie za ostatnie trzy miesiące, w marcu 2015r. – 600 zł.), jej syn otrzymuje alimenty z funduszu alimentacyjnego w wysokości 500 zł. miesięcznie. Rodzina posiada mieszkanie o powierzchni 28, 59 m2. Nie dysponuje oszczędnościami, papierami wartościowymi.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Zwolnienie od kosztów sądowych wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, którego przyznanie w przypadku osoby fizycznej uzależnione jest od wykazania przez wnioskodawcę braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Wynika z tego, że o przyznaniu w tym zakresie prawa pomocy decyduje ocena możliwości finansowych osoby wnioskującej, dokonywana z uwzględnieniem sytuacji majątkowej, dochodów i wydatków jej oraz osób z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe (jeżeli takie są).
Zdaniem referendarza sądowego, sytuacja majątkowa i osobista strony skarżącej odpowiada pozytywnym przesłankom przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Pokrycie przez wnioskodawczynię kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi (wpis) i kosztów, które mogą ewentualnie wystąpić w przyszłości (np. opłata kancelaryjna od wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w przypadku oddalenia skargi, czy wpis od skargi kasacyjnej), wiązałoby się z uszczerbkiem dla jej i jej syna koniecznego utrzymania, zwłaszcza że według oświadczenia nie posiada żadnych wartościowych przedmiotów majątkowych ani zasobów pieniężnych, które mogłyby stanowić źródło ich pokrycia, a uzyskiwane dochody przeznacza w całości na zaspokojenie bieżących wydatków związanych z utrzymaniem. W tej sytuacji same wpisy od skargi (2 x100 zł) są bez wątpienia dla niej kwotą wysoką, której wygospodarowanie w krótkim okresie czasu nie pozostałoby bez negatywnego wpływu na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych.
Reasumując, przedstawiona we wniosku sytuacja rodzinna i majątkowa uzasadnia zwolnienie strony skarżącej od wszystkich występujących w sprawie kosztów sądowych (opłat i wydatków).
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.