Uzasadnienie
W piśmie z dnia 11 lipca 2014 r. [...] sp. z o.o., sp. k. z siedzibą w W., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr KOC [...], którą utrzymano w mocy decyzję Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającego na budowie sieci ciepłowniczej - wyprowadzonej z istniejącej elektrociepłowni [...].
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w uzasadnieniu którego podniesiono, że decyzja lokalizacyjna daje możliwość ubiegania się o ingerencję w prawo własności na gruncie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami. W przypadku takiej ingerencji celem uzyskania prawa do gruntu podmiotom tym zostanie wyrządzona szkoda, ponieważ utracą w tym zakresie tytuł prawny do gruntu, co z kolei utrudni lub uniemożliwi im realizację zamierzeń inwestycyjnych, które wobec uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów objętych zaskarżoną decyzją, mogą być obecnie realizowane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
Przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z charakteru prawnego decyzji ustalającej lokalizację inwestycji wynika, że jej wykonanie nie może być wstrzymane. Decyzja ta określa bowiem tylko rodzaj możliwej do zrealizowania na danym obszarze inwestycji, warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a także linie rozgraniczające teren inwestycji (art. 54 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Decyzja taka nie daje inwestorowi prawa do rozpoczęcia prac budowlanych związanych z planowaną inwestycją. Takie uprawnienie kreuje bowiem dopiero decyzja udzielająca pozwolenia na budowę. Decyzja w przedmiocie lokalizacji inwestycji jest zaś wyłącznie etapem wstępnym procesu uzyskiwania przez inwestora pozwolenia na budowę dla planowanej inwestycji (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17.07.2013 r. sygn. akt II OZ 601/13).
Ponadto zaskarżona decyzja nie rodzi żadnych praw, nie ingeruje także w prawo własności (art. 63 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym).
Wobec tego stwierdzić należy, że podniesione przez skarżącego argumenty nie przemawiają za uwzględnieniem wniosku i wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.