Uzasadnienie
V. S. (skarżący), obywatel [...], zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie umorzenia postępowania o nadanie statusu uchodźcy. W skardze tej zawarł również wniosek o przyznanie prawa pomocy. Oświadczył, że nie włada językiem polskim i nie posiada żadnych środków finansowych, co uzasadnia zwolnienie go z kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Następnie, do Sądu wpłynęła informacja, że Straż Graniczna deportowała skarżącego do kraju pochodzenia w dniu [...] lipca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 grudnia 2014r. sygn. akt IV SA/Wa 1606/14, działając na podstawie art. 79 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), ustanowił dla skarżącego, którego miejsce pobytu nie jest znane, kuratora w osobie M. G. M. G. w dniu 20 stycznia 2015 r, złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy, wnosząc w imieniu skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu podniosła m. in., że skarżący przed wydaleniem go w dniu [...] lipca 2014 r. do kraju pochodzenia, przebywał w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców. Po wydaleniu go z Polski, nie ma on możliwości obrony swoich praw. Rola ta przypada nieodpłatnemu kuratorowi, który jednak nie może wnieść skargi kasacyjnej z uwagi na przymus adwokacko-radcowski.
Tym samym, kierując się najlepszym interesem cudzoziemca, kurator uznał, że konieczne jest w niniejszej sprawie wystąpienie z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie dla skarżącego profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Kurator oświadczył, że nie posiada wiedzy w przedmiocie środków finansowych lub dochodów posiadanych przez cudzoziemca. Z praktyki [...], której M. G. jest pracownikiem wynika, że cudzoziemcy przebywający w strzeżonych ośrodkach dla cudzoziemców zazwyczaj nie posiadają funduszy pozwalających im pokryć koszty opłat sądowych oraz pomocy prawnej. Nie mają oni możliwości podjęcia legalnej pracy ani nie uzyskują świadczeń społecznych ze strony państwa. Zazwyczaj też cudzoziemcy ubiegający się o nadanie statusu uchodźcy w Polsce, uciekają ze swego kraju pochodzenia w obawie o swoje życie lub zdrowie, rzadko posiadają jakiekolwiek znaczące środki finansowe przywiezione z kraju pochodzenia.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest uzasadniony.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący przed wydaleniem z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przebywał w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców w B. Znajdował się zatem na wyłącznym utrzymaniu państwa polskiego. Należy także stwierdzić, że przed wydaleniem w dniu [...] lipca 2014 r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zawarł m. in. oświadczenie, że nie posiada żadnych środków finansowych. Uwzględniając powyższe okoliczności i aktualną sytuację procesową, tj. mając na uwadze, że obecnie miejsce pobytu skarżącego nie jest znane oraz realizując prawo strony do rozpoznania jej sprawy przez niezawisły sąd, należało uwzględnić przedmiotowy wniosek i zwolnić skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić radcę prawnego.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji