Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 września 2015 r. odrzucił skargę E. P. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...]. Wskazaną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] z dnia [...] października 2014 r. odmawiającą P. S. udzielenia zgody na pobyt ze względów humanitarnych.
P. S., po doręczeniu mu odpisu postanowienia Sądu z dnia 4 września 2015 r., zwrócił się o przyznanie w przedmiotowej sprawie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 26 października 2015 r. oraz nadesłanego na wezwanie zaświadczenia Głównego Księgowego Aresztu Śledczego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r. wynika, że wnioskujący przebywa w areszcie śledczym i nie jest zatrudniony. Do jego dyspozycji pozostaje 0,22 zł. P. S. nie ma wartościowych przedmiotów, nie może liczyć na pomoc finansową rodziny, jest zadłużony.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przebywając aktualnie w areszcie śledczym, P. S. nie uzyskuje dochodu. Nie ma również oszczędności, ani innych zasobów pieniężnych. Nie dysponuje też majątkiem, który mógłby zbyć w celu pozyskania środków finansowych.
W tej sytuacji należy stwierdzić, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.