Uzasadnienie
S. D. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w niniejszej sprawie. We wniosku wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem oraz małoletnim synem. Wnioskodawczyni nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, zaś jedynym źródłem utrzymania jej rodziny są świadczenia przyznane cudzoziemcom z tytułu przebywania na terytorium RP i ubiegania się o nadanie statusu uchodźcy w łącznej wysokości 480 zł. Pieniądze otrzymywane w procedurze uchodźczej skarżąca przeznacza na opłacenie niezbędnych potrzeb życia codziennego.
Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku, ani wolnych środków pieniężnych. Ubiegając się o nadanie statusu uchodźcy nie jest uprawniona do podjęcia pracy.
Stwierdzono, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek jest zasadny w całości.
Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż skarżąca nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym oraz zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika. Już sama okoliczność, iż otrzymuje pomoc finansową od państwa polskiego świadczy o jej trudnej sytuacji materialnej. Ponadto wzięto pod uwagę, iż wnioskodawczyni nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.