Uzasadnienie
A. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwa obszaru Schengen.
Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 9 kwietnia 2018 r. wraz z pouczeniem, że strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia (127 § 3 k.p.a). W przypadku nie skorzystania z ww. prawa, strona może wnieść skargę na decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż w dniu 26 kwietnia 2018 r. wpłynął do MSWiA wniosek strony o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią znowelizowanego art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej zwanej "p.p.s.a."), jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa.
W przedmiotowej sprawie skarżący złożył zarówno wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skargę do sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 52 § 3 p.p.s.a., skarżącemu przysługiwało "prawo wyboru" co do środka zaskarżenia od decyzji tj. złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy albo wniesienia na tę decyzję skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Uprawnienie to jednak – co wynika z treści powołanego przepisu – przysługuje alternatywnie, tzn. strona może wnieść skargę na powołaną decyzję do sądu administracyjnego, jednakże może to uczynić tylko pod warunkiem nie skorzystania uprzednio z prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez ten sam organ.
Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący w dniu 23 kwietnia 2018 r. złożył do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, następnie zaś w dniu 4 maja 2018 r. złożył skargę do tut. Sądu na ww. powołana decyzję. Podkreślić należy, że wybierając administracyjny środek zaskarżenia decyzji, do czasu rozpoznania sprawy w II instancji nie przysługiwał stronie środek o charakterze sądowym.
W związku z powyższym uznać należy, że zgodnie z brzemieniem cytowanej wyżej regulacji, skarga taka nie mogła zostać skutecznie złożona, gdyż możliwość jej wniesienia została wykluczona poprzez wcześniejsze skorzystanie przez skarżącą z prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał jak w pkt 1 postanowienia, że skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
O zwrocie skarżącemu wpisu, uiszczonego w kwocie 100 zł (k.14) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd zwraca z urzędu stronie cały wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.