Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 lipca 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwolnił I. I. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego radcę prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącego radcy prawnego w osobie J. B. Wyrokiem z dnia 20 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Podczas rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku skarżący był reprezentowany przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika, który poparł skargę oraz wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczył, iż koszty te nie zostały pokryte ani w całości, ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.).
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, opłata wynosi 240 zł. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W niniejszej sprawie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została zaskarżona decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen, wyznaczony z urzędu pełnomocnik składał pisma procesowe, reprezentował skarżącego podczas rozprawy wyznaczonej na dzień 20 listopada 2017 r. Wobec powyższego należało przyznać wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi kwotę 240 zł podwyższoną o kwotę 55,20 złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.