Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej "SKO") postanowiło utrzymać w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] o odmowie ustalenia warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie: budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią handlowo – usługową i garażem podziemnym, wjazdami oraz sieci wodociągowej na działkach nr ewid. [...] i cz. [...], cz. [...],[...], cz. [...], cz. [...], cz. [...], cz. [...],[...] w obrębie [...] oraz cz. [...],[...] w obrębie [...],[...] w obrębie [...], przy ul. [...]. w Dzielnicy [...] W.. Decyzja z dnia [...] kwietnia 2011 r. została wydana na wniosek Z. Z. z dnia 18 maja 2007 r.
Decyzja z dnia [...] listopada 2011 r. została doręczona Z. Z. poprzez jego pełnomocnika r. pr. L. Z. w dniu 14 listopada 2011 r., co potwierdza data umieszczona na zwrotnym potwierdzeniu jego odbioru opatrzona pieczątką [...] w [...] oraz podpisem osoby uprawnionej do odbioru korespondencji w Kancelarii. W dniu 14 grudnia 2011 r. Z. Z. wniósł skargę na decyzję z dnia [...] listopada 2011 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Datę wniesienia skargi potwierdza stempel pocztowy na kopercie (k. 13 akt sądowych) Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 19 grudnia 2011 r. Sąd zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2011 r. przekazał skargę do SKO, skarga została nadana w dniu 22 grudnia 2011 r. i wpłynęła do SKO w dniu 27 grudnia 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Stosownie do wskazanych przepisów, termin do wniesienia skargi jest zachowany, gdy skarga zostanie złożona w organie lub wysłana do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni, od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Oznacza to, że strona ma 30 dni na oddanie skargi w siedzibie organu, bądź nadanie jej na adres organu za pośrednictwem polskiego urzędu pocztowego. Stosownie do art. 83 § 3 P.p.s.a., data nadania przesyłki w polskim urzędzie pocztowym jest datą wniesienia skargi do sądu.
Art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia.
W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 14 listopada 2011 r. Odbiór decyzji w tej dacie przez skarżącego potwierdzony został pieczątką [...] w [...] oraz podpisem osoby uprawnionej do odbioru korespondencji w Kancelarii na zwrotnym pocztowym poświadczeniu odbioru przesyłki załączonym do akt administracyjnych.
W zaskarżonej decyzji skarżący prawidłowo został przy tym pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi, jako wynoszącym trzydzieści dni od dnia jego otrzymania. Pouczenie zawierało także informację o konieczności wniesienia skargi za pośrednictwem organu – SKO.
Określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie rozpoczął zatem bieg w dniu 15 listopada 2011 r., a ostatni jego dzień przypadał na dzień 14 grudnia 2011 r.
Ponieważ skarga wniesiona została bezpośrednio do Sądu, za datę jej wniesienia należy uznać dzień 22 grudnia 2011 r., ponieważ dopiero data nadania skargi do organu, który wydał zaskarżoną decyzję, decyduje o zachowaniu wyznaczonego terminu (por. T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2011, s. 360-363). Zatem skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu i podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zwraca skarżącemu Z. Z. uiszczony wpis w kwocie 500 zł od odrzuconej skargi.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.