Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wskazaną w sentencji decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] lipca 2008 r. skarżący F.B.i złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Wniosek o przyznania prawa pomocy został uzasadniony ciężką sytuacją majątkową i dochodową strony. Miesięczne dochody wnioskodawcy wynoszą 1479,39 zł. Skarżący wymienił szczegółowo stałe miesięczne wydatki, do których zaliczył: zakup lekarstw (250 zł), opłaty za gaz (40 zł), opłaty za elektryczność (50 zł), koszty podróży (50 zł), koszty zakupu prasy, książek (150 zł), koszty utrzymania dwóch kotów (230 zł), podatek od nieruchomości (5 zł), koszty przesyłek (20 zł). Oświadczył, iż pozostałą kwotę (684, 39 zł) przeznacza na zakup pożywienia, środków czystości oraz odzieży. Wnioskodawca ma na utrzymaniu żonę, która nie pobiera świadczeń emerytalno-rentowych. Jest osobą chorą i wymaga stałej opieki lekarskiej.
F. B. na obecnym etapie rozpoznawania sprawy zobowiązany jest do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 300 zł.
Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych wynika, że zasadą jest, iż każdy kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do uiszczenia stosownych kosztów sądowych. Przysługujące Sądowi prawo do przyznania prawa pomocy nie ma charakteru pełnego, swobodnego uznania Sądu, lecz podlega określonym regułom, których należy bezwzględnie przestrzegać przy każdorazowym rozpatrywaniu takiego wniosku.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może, na wniosek strony, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych, zgodnie art. 246 § 1 pkt 2 powyższej ustawy uwarunkowane jest wykazaniem przez stronę, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powyższe należy wskazać, iż kryterium uzasadniającym przyznanie prawa pomocy jest ubóstwo strony wnioskującej. O przyznaniu prawa pomocy decyduje stan majątkowy i dochody w chwili orzekania przez Sąd w tym przedmiocie, bez względu na przyczyny takiego stanu.
Złożone przez skarżącego oświadczenie co do jego stanu zdrowia, wieku oraz wysokości stałych dochodów wskazuje, że po stronie skarżącego istnieje sytuacja, w której nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący oraz jego żona są ludźmi schorowanymi, w podeszłym wieku, co wskazuje na to, że jedyny dochód jaki uzyskują w postaci emerytury skarżącego w wysokości 1479, 39 zł miesięcznie służy do zaspokojenia nie tylko ich codziennych potrzeb życiowych ale również do opłacenia lekarstw oraz ewentualnej pomocy innych osób.
W związku z powyższym po przeanalizowaniu wniosku skarżącego oraz złożonej przez niego informacji dotyczącej sytuacji finansowej należy stwierdzić, iż w stosunku do wnioskodawcy zachodzą przesłanki określone w przepisie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.