Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2007 r. sygn. akt IVSA/Wa 1631/06 skarżąca A.N. została zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w zakresie przekraczającym kwotę 100 zł.
Postanowieniem z dnia 19 października 2007r. sygn. akt II OZ 1039/07 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe postanowienie.
W dniu 12 listopada 2007r. A.N. uiściła tytułem wpisu sądowego kwotę 100 zł. od uiszczenia której nie została zwolniona.
Po wydaniu w dniu 20 grudnia 2007 r. wyroku oddalającego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a następnie na urzędowym formularzu kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, tym razem wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z informacji zawartych we wniosku złożonym na urzędowym formularzu oraz zalęgających w aktach sprawy dokumentów wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem. Małżonkowie łącznie osiągają dochód w wysokości ok. 2560 zł. Znaczną część dochodu przeznaczają na zakup leków. Małżonkowie zamieszkują w mieszkaniu o powierzchni 40 m2.
Odnosząc się do wniosku skarżącej w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych, stwierdzić należy, że w tym zakresie jej wniosek został już załatwiony, i nie jest ona już zobowiązana do ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych w sprawie.
W tej sytuacji żądanie ustanowienia pełnomocnika z urzędu będzie wchodziło w zakres częściowego prawa pomocy, którego przesłanką udzielenia jest wykazanie przez skarżącego braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Chociaż przepisy postępowania sądowoadministracyjnego nie przewidują automatycznego ustanawiania zastępcy prawnego dla osoby zwolnionej od kosztów sądowych, należy uznać, ze sytuacja materialno – bytowa skarżącego w dostateczny sposób potwierdza zasadność jej wniosku w części, w której wnosi ona o ustanowienie adwokata. W ocenie Sądu skarżąca nie jest w stanie bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania, ponieść związanych z tym wydatków, mimo posiadania stałego źródła dochodów. Dochody skarżącego i jego żony są zbyt niskie wobec uzasadnionych potrzeb życiowych dwuosobowej rodziny. Przy uwzględnieniu podnoszonych przez wnioskodawcę kosztów bieżącego utrzymania (mieszkanie, zakup lekarstw), nie jest to kwota, z której skarżąca byłby w stanie wygospodarować dodatkowe środki finansowe bez powodowania zagrożenia dla koniecznego utrzymania. Niezależnie od tego nie dysponuje ona żadnymi oszczędnościami, które mógłby przeznaczyć na opłacenie pełnomocnika z wyboru.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarżąca wykazała, że spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.