Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. K., W. T., M. N., B.B. i W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2008 r.
Pismem z 8 lutego 2010 r. wyznaczony z urzędu dla W. T., M.N., i W. K. pełnomocnik adwokat P.K. w imieniu wszystkich skarżących wywiódł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku z dnia 7 grudnia 2009 r.
Pismem z 2 listopada 2010 r. adw. P. K. poinformował Sąd, iż w związku z powołaniem na stanowisko notariusza złożył wniosek o skreślenie z listy adwokatów Izby Adwokackiej w W. z dniem 31 października 2010 r. Tym samym przestał pełnić obowiązki pełnomocnika skarżących w niniejszej sprawie.
Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny sygn. akt I OSK 409/10 oddalił skargę kasacyjną od wyroku z 7 grudnia 2009 r., nie zawarł jednak w rozstrzygnięciu orzeczenia dotyczącego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym skarżący reprezentowani byli przez adw. Z. J., która została wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką w miejsce adwokata P.K. Pełnomocnik - na rozprawie do protokołu - złożyła wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie oświadczając, że koszty zastępstwa prawnego nie zostały zapłacone ani w całości ani w części.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją zawartą w art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżących adw. Z. J. we wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zamieściła wymaganego prawem oświadczenia. Oświadczenie to jest obligatoryjnym elementem wniosku, a jego niezłożenie nie stanowi braku formalnego, podlegającego uzupełnieniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2005 r. sygn. akt II FZ 625/05; Michał Kazek "Nieznajomość prawa a wynagradzanie za czynności pełnomocnika z urzędu" Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 6 (9)/2006, s. 65-71).
Mając na uwadze, że niezłożenie przez profesjonalnego pełnomocnika oświadczenia w przedmiocie zapłaty kosztów zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy stanowi brak w zakresie uzasadnienia wniosku, należało odmówić przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Z tego względu, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.