Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] udzielającą [...] Zarządowi Dróg Wojewódzkich w [...] pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych w związku z "[...]" – odcinek od km [...] do km [...], skarżący B. S. i T. S. wnieśli o wstrzymanie jej wykonania ze względu na prawdopodobieństwo wadliwości zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania skarżący podali ponadto, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki poprzez wydanie decyzji lokalizacyjnej w oparciu o wadliwe pozwolenie wodnoprawne.
W odpowiedzi na wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uczestnik postępowania [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] wniósł o jego oddalenie. Podniósł, że decyzja wodnoprawna nie posiada cech, które pozwalałyby na wstrzymanie jej wykonania, tzn. nie jest aktem, który podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego nie upoważnia bowiem inwestora do rozpoczęcia inwestycji. Jest jedynie warunkiem koniecznym do wystąpienia o decyzję zezwalającą na realizację inwestycji drogowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności została w sposób kompleksowy uregulowana w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), zaś katalog pozytywnych przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 tej ustawy i ma on charakter taksatywny. Zgodnie z treścią tego przepisu, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powołanego przepisu można wyprowadzić wniosek, że na podstawie tej normy prawnej sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże warunkiem niezbędnym takiego rozstrzygnięcia jest zaistnienie przynajmniej jednej z wymienionych przesłanek uzasadniających wstrzymanie.
Każda bowiem decyzja, czy postanowienie wywołuje określone skutki prawne, nie każda jednak podlega ochronie tymczasowej. W przepisie tym chodzi bowiem o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania. Z przepisu tego wynika również, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku istnienia okoliczności potwierdzających możliwość wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek należy stwierdzić, że z uwagi na charakter i zakres zaskarżonego rozstrzygnięcia nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie jego wykonania. Należy bowiem zauważyć, że uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego nie upoważnia inwestora do rozpoczęcia inwestycji – w tym przypadku do budowy i rozbudowy drogi wojewódzkiej. Rozpoczęcie inwestycji będzie możliwe dopiero po uzyskaniu – w odrębnym postępowaniu administracyjnym – decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej.
Z tych względów wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać za niezasadny. Pozwolenie wodnoprawne nie upoważnia bowiem inwestora do rozpoczęcia prac inwestycyjnych w postaci budowy i rozbudowy drogi.
Reasumując należy stwierdzić, że samo udzielenie pozwolenia wodnoprawnego nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków wbrew przeciwnym twierdzeniom skarżących.
W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i z tego względu na podstawie art. 61 § 3 a contrario ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.