Uzasadnienie
L. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołań od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie [...].
Wnosząc skargę L. R. w jej komparycji wskazał, że działa w imieniu mieszkańców wsi M., natomiast w uzasadnieniu skargi podał, że wnosi ją w imieniu własnym.
Zarządzeniem z dnia 6 marca 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego L. R. do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez udzielenie informacji, czy skargę wnosi tylko we własnym imieniu, czy również w imieniu mieszkańców wsi M.. Jeżeli skarga została złożona również w imieniu mieszkańców wsi M., to ponadto skarżący również wezwany został do nadesłania czytelnej listy pozostałych skarżących wraz z ich aktualnymi adresami oraz nadesłania pełnomocnictw procesowych uprawniających do działania w imieniu pozostałych skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 19 marca 2013 r. wyjaśnił, że skargę złożył w imieniu własnym, jak również w imieniu mieszkańców wsi M.. Do pisma tego załączył kserokopię pełnomocnictwa do reprezentowania przed organami władzy państwowej, opatrzonego datą 29 listopada 2012 r., wraz z kserokopią nieczytelnej listy mieszkańców poświadczoną za zgodność z okazanym dokumentem, bez wskazania adresów tych mieszkańców, a zawierającą jedynie imiona, często nieczytelne nazwiska i numer PESEL, a przy niektórych mieszkańcach wskazane zostało jedynie nazwisko i pierwsza litera imienia, jak np. "[...]", "[...]", "[...]".
Postanowieniem z dnia 25 marca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 451/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. R. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2013 r. sygn. akt II OSK 1424/13 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpatrzeniu zażalenia L. R., uchylił powyższe postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie wskazał, aby w przypadku skarżącego L. R. zachodziła jakakolwiek przesłanka skutkująca odrzuceniem skargi.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 1 października 2013 r., wezwano skarżącego do nadesłania czytelnej listy imion i nazwisk mieszkańców wsi M., w imieniu których wniósł skargę.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłał pismo z dnia 9 października 2013 r., do którego załączył listę zawierającą imiona i nazwiska osób, w imieniu których wniósł skargę. Wobec złożonych wyjaśnień przyjąć należy, że L. R. wniósł skargę również w imieniu: K. R., R. M., W. K., A. R., E. R., M. K., K. P., A. S., P. P., H. S., J. P., R. P., K. S., A. S., A. K., J. G., E. G., Z. R., B. R., W. K., K. K., J. G., K. G., M. L., Z. L., D. M., E. K., D. D., A. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. – sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 czerwca 2013 r. sygn. akt II OSK 1424/13, dołączone do akt sprawy pełnomocnictwo mieszkańców wsi M. nie precyzuje, czy pełnomocnik został umocowany do występowania przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji, w pełni zasadne było wezwanie skarżącego do nadesłania pełnomocnictw, obejmujących umocowanie do działania w imieniu mieszkańców wsi M. przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Wobec nienadesłania stosownych pełnomocnictw, skarga mieszkańców wsi M. reprezentowanych przez L. R. podlega odrzuceniu.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.