Uzasadnienie
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2001 r. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Gminy P. z dnia [...] grudnia 2000 r. o warunkach zabudowy.
Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2000 r. nr [...] Burmistrz Gminy P. po rozpatrzeniu wniosku A. K. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz zbiornika szczelnego na nieczystości płynne na działce nr ew. [...] i [...] położonej we wsi C. przy ul. B. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła M. S., wskazując m.in. na niezgodność części graficznej decyzji z aktualnym planem zagospodarowania terenu.
Rozpoznając sprawę w następstwie odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2001 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, iż decyzja organu I instancji nie pozostaje w sprzeczności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy P. Wyjaśniono, iż kwestia planowanej drogi osiedlowej nie ma znaczenia dla rozpatrywanej sprawy, gdyż jej budowa będzie realizowana odrębnie, a jej oznaczenie w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego będzie stanowiło podstawę do określenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu przed przystąpieniem do jej budowy. Wówczas zainteresowane strony będą miały możliwość dochodzenia swych praw jeśli zostaną naruszone.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. S. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wskazała, iż decyzja ustala warunki zabudowy dla budynku mieszkalnego, którego część będzie znajdowała się na drodze między obszarami [...] i [...] zatwierdzonej w aktualnym planie zagospodarowania przestrzennego. W ocenie skarżącej decyzja o warunkach zabudowy jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ponieważ planowany budynek zajmuje około 5 metrów szerokości planowanej drogi.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi, tak jak w niniejszej sprawie, zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a.".
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 p.p.s.a., w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią - bez wątpienia -sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja wydana została bez należytego wyjaśnienia istotnych okoliczności w sprawie.
Należy zauważyć, iż skarżąca w piśmie z dnia 25 marca 2001 r. (k. 26 akt adm.), stanowiącym uzupełnienie odwołania z dnia 18 grudnia 2000 r., podniosła, iż załączona do decyzji organu I instancji mapka jest niezgodna z aktualnym planem zagospodarowania przestrzennego dla wsi C. Okoliczność wadliwego usytuowania spornej działki nr [...] i [...] na mapie stanowiącej część graficzną decyzji podniesiona została również w uzasadnieniu samego odwołania (k. 7 akt adm.). W ocenie skarżącej, konsekwencją powyższych uchybień stało się wydanie
Sygn. akt IV SA/Wa 165/09 decyzji ustalającej warunki zabudowy dla budynku mieszkalnego, którego część będzie znajdowała się na drodze między obszarami [...] i [...] zatwierdzonej w aktualnym planie zagospodarowania przestrzennego.
Mając zatem na względzie, iż zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 2 i 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu określa warunki wynikające z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeśli dla danego obszaru plan został uchwalony oraz linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w stosownej skali, należy uznać, iż brak odniesienia do zarzutu wadliwego wyznaczenia linii rozgraniczających teren inwestycji na mapie stanowiącej załącznik graficzny decyzji z dnia [...] grudnia 2000 r. uzasadnia ocenę, iż organ nie dopełnił obowiązku wnikliwego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, czym naruszył art. 7 i 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.); zwanej dalej: "k.p.a.".
W toku postępowania odwoławczego SKO w W. nie przeprowadziło żadnego postępowania w celu zbadania powołanych przez skarżącą okoliczności. W konsekwencji decyzja organu II instancji została wydana bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, przez co narusza ona wyrażoną w art. 7 k.p.a. zasadę prawdy obiektywnej. Nie do pogodzenia z powołaną zasadą jest postępowanie organu administracji, który pomimo istnienia zarzutu wadliwego wyznaczenia na mapie linii rozgraniczających teren planowanej inwestycji ograniczył swą rolę w prowadzeniu postępowania w tym zakresie jedynie do oceny, iż kwestia wytyczenia planowanej drogi osiedlowej nie ma znaczenia dla rozpoznawanej sprawy, gdyż jej budowa będzie realizowana odrębnie, a jej oznaczenie w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego będzie stanowiło podstawę do określenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu przed przystąpieniem do jej budowy.
Zaniechanie w takim przypadku przez organ administracji podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, zwłaszcza gdy strona powołuje się na określone i ważne dla niej okoliczności, jest uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z 6.01.1994 r.,SA/Wr 806/93).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji wyroku.
Zawarte w wyroku postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania zostało wydane przez Sąd na podstawie art. 200 p.p.s.a.