Uzasadnienie
Po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 11 grudnia 2008 r. wyroku oddalającego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) sierpnia 2008 r. skarżący P. P. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy wnosząc o zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od przedmiotowego wyroku.
Z informacji podanych przez skarżącą w nadesłanym dniu 27 stycznia 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) formularzu PPF wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz dwiema małoletnimi córkami. Skarżący oświadczył, iż jest jedynym żywicielem rodziny, bowiem jego żona jest osobą bezrobotną, od dnia 16 maja 2007 r. bez prawa do zasiłku, na dowód czego dołączył stosowane zaświadczenie. Jedynym dochodem rodziny jest wynagrodzenie skarżącego z tytułu umowy o pracę w wysokości 2450 zł brutto miesięcznie (1755, 83 zł netto). Z rubryki 7 formularza dotyczącej stanu majątkowego wynika, że skarżący nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych środków finansowych ani przedmiotów wartościowych. Skarżący określił stałe comiesięczne wydatki na kwotę ok. 1200 zł.
Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika wzięto pod uwagę opisaną przez niego sytuację rodzinną i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie całkowitym. Należy mieć na uwadze, iż jedynym źródłem dochodu rodziny skarżącego jest w wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę skarżącego w wysokości 1755, 83 zł netto. Dochód ten służy do utrzymania czteroosobowej rodziny. Jak wynika bowiem z nadesłanego formularza oraz przedłożonego do akt sprawy dokumentów, żona skarżącego jest osobą bezrobotna, bez prawa do zasiłku.
Powyższe daje podstawę przypuszczać, iż sytuacja materialno-bytowa skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.