Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania B. W. od decyzji Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] czerwca 2011 r. [...] w przedmiocie wymeldowania B. W. z miejsca pobytu stałego z budynku nr [...] przy ul. [...] w Z., Wojewoda [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Zarządzeniem z dnia 19 października 2011 r. skarżący D. W. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 października 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisu określa Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 7 tego rozporządzenia, wpis stały od skargi z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych wynosi 100 zł.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu w wyznaczonym wezwaniem terminie, podlega odrzuceniu.
Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu przez skarżącą upłynął w dniu 3 listopada 2011 r. Z informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika, że wpis od skargi w niniejszej sprawie nie wpłynął do dnia 15 listopada 2011 r. Zatem zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu ze względu na brak spełnienia wymogów dotyczących opłat sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.