Uzasadnienie
Zaskarżonym do Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...].03.2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. umorzyło postępowanie I instancji, po uchyleniu postanowienia Zarządu Dzielnicy [...] m. W. Nr [...] z dnia [...].10.2012 r. - wydanego z wniosku SM "S." z siedzibą w W. - w sprawie wyjaśnienia zapisów dotyczących wskaźnika miejsc postojowych, zawartych w decyzji Nr [...] z dnia [...].06.2008 r. o warunkach zabudowy dla budynku mieszkalnego z usługami, handlem, biurami, garażem podziemnym i wjazdem na teren inwestycji na działkach ew. nr [...] i [...] oraz fragmentach działek ew. nr [...] i [...], obręb [...], przy ul. [...] róg ul. [...] w W..
Organ odwoławczy uchylił skarżone postanowienie wyjaśniające, wskazując je w komparycji swego postanowienia, jako wydane przez Zarząd Dzielnicy W. m. W. w dniu [...].10.2012 r. Natomiast w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia przytoczył postanowienie Zarządu Dzielnicy [...] m. W. Nr [...] z dnia [...].07.2012 r.
W uzasadnieniu swego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, że szczegółowy zakres kompetencji tak Prezydenta m. W., jak i zarządu dzielnicy m. W. reguluje uchwała Rady W. nr [...] z dnia [...].12.2008 r. w sprawie przekazania dzielnicom m. W. do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m. W. ([...]), która w § 17 pkt 4 uregulowała kwestie związane z decyzjami o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W uchwale tej nie ma jednakże przepisu odnoszącego się do wyjaśniania treści decyzji o warunkach zabudowy, wydanej przez Prezydenta W. Wobec tego należy zastosować art. 113 § 2 K.p.a. i stwierdzić, że Zarząd Dzielnicy [...] m. W. nie był uprawniony do wyjaśniania jej treści.
We wniesionej skardze profesjonalny pełnomocnik, działający w imieniu SM "S." zauważył, iż jego mocodawczyni dwukrotnie występowała o wyjaśnienie treści decyzji Nr [...] z dnia [...].06.2008 r. o warunkach zabudowy dla budynku mieszkalnego z usługami, handlem, biurami, garażem podziemnym i wjazdem na teren inwestycji na działkach ew. nr [...] i [...] oraz fragmentach działek ew. nr [...] i [...], obręb [...], przy ul. [...] róg ul.[...] w W..
Po raz pierwszy w zakresie dopuszczalnego usytuowania linii zabudowy od strony ul. [...], który to wniosek został rozpatrzony postanowieniem Zarządu Dzielnicy [...] m. W. Nr [...] z dnia [...].07.2012 r.
Kolejny wniosek dotyczył wyjaśnienia decyzji w zakresie wymaganego wskaźnika miejsc postojowych. W tym przedmiocie Zarząd Dzielnicy [...] m. W. wydał postanowienie Nr [...] z dnia [...].10.2012 r. SKO natomiast w komparycji swego rozstrzygnięcia postanowienie to wskazało prawidłowo, ale w uzasadnieniu odniosło się nie do skarżonego postanowienia wyjaśniającego, a do wcześniejszego z [...].07.2012 r., dotyczącego dopuszczalnego usytuowania linii zabudowy od strony ul. [...]. W ocenie pełnomocnika skarżącej, nie jest to oczywista omyłka, ze względu na wskazanie obszernej treści błędnie powołanego w uzasadnieniu SKO postanowienia z [...].07.2012 r.
Jednocześnie pełnomocnik skarżącej zauważył, iż wniosek o wyjaśnienie treści decyzji Nr [...] z dnia [...].06.2008 r. kierował do Prezydenta W., wniosek pozostaje aktualny, a więc nie widzi podstaw do umorzenia tego postępowania administracyjnego. Wszczęte postępowanie administracyjne nie jest bezprzedmiotowe i powinno być kontynuowane. Należało rozważyć, czy wydanie go przez organ wadliwie wskazany nie powinno prowadzić do stwierdzenie jego nieważności, a nie uchylenia i umorzenia postępowania prowadzonego przed I instancją.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej uwzględnienie ze względu na powstałą wątpliwość co do treści postanowienia wyjaśniającego, będącego przedmiotem oceny SKO. Jednocześnie poparło w całości swą argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu, co do istnienia podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia i umorzenia postępowania prowadzonego przed I instancją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy zakreślonej skargą nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż zarzuty skargi są w znacznej części zasadne i muszą prowadzić do jej uwzględnienia.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że istotnie zaskarżone postanowienie SKO w swej komparycji prawidłowo wskazało kwestionowane postanowienie Zarządu Dzielnicy [...] m. W. Nr [...] z dnia [...].10.2012 r., wyjaśniające w zakresie wskaźnika miejsc postojowych decyzję Nr [...] z dnia [...].06.2008 r. o warunkach zabudowy dla budynku mieszkalnego z usługami, handlem, biurami, garażem podziemnym j wjazdem na teren inwestycji na działkach ew. nr [...] i [...] oraz fragmentach działek ew. nr [...] i [...], obręb [...], przy ul. [...] róg ul. [...] w W.. Jednakże już w uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia SKO obszernie powołało wcześniej wydane i ostateczne postanowienie Zarządu Dzielnicy [...] m. W. Nr [...] z dnia [...].07.2012 r,, wyjaśniające tę decyzję w zakresie dopuszczalnego usytuowania linii zabudowy od strony ul. [...].
Ta rozbieżność czyni wątpliwym, czy doszło do oceny prawidłowości ostatecznego postanowienia Zarządu Dzielnicy [...] m. W. Nr [...] z dnia [...].07.2012 r. niejako z urzędu, czy też organ orzekł na skutek zażalenia wniesionego od postanowienia Zarządu Dzielnicy [...] m. W. Nr [...] z dnia [...].10.2012 r. W zaskarżonym postanowieniu SKO zaistniała zatem zasadnicza rozbieżność co do rozstrzygnięcia, w wyniku czego narusza ono artykuły 7, 8, 77 § 1 oraz 107 § 3 K.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, zważywszy, że uchybienie to nie mieści się w definicji oczywistej omyłki, przedmiotowe postanowienie nie mogło zatem dalej pozostawać w obrocie prawnym.
Zasadnie także Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło w skarżonym postanowieniu, że żądanego wyjaśnienia treści decyzji nie dokonał organ do tego uprawniony. Rzeczywiście wskazana przez SKO uchwała Rady [...] nr [...] z dnia [...].12.2008 r w sprawie przekazania dzielnicom W. do wykonywania niektórych zadań i kompetencji W. nie uprawniła zarządów dzielnic W. do wyjaśniania treści decyzji o warunkach zabudowy, wydanych przez Prezydenta W.. Błędnie zatem, wobec regulacji zawartych w cyt. uchwale Rady W. nr [...] z dnia [...].12.2008 r., kwestią wyjaśniania żądanej wątpliwości zajął się Zarząd Dzielnicy [...] m. W..
Skarżąca prawidłowo swój wniosek o wyjaśnienie treści decyzji Nr [...] z dnia [...].06.2008 r. o warunkach zabudowy dla budynku mieszkalnego z usługami, handlem, biurami, garażem podziemnym i wjazdem na teren inwestycji na działkach ew. nr [...] i [...] oraz fragmentach działek ew. nr [...] i [...], obręb [...], przy ul. [...]. róg ul. [...] w W. - w zakresie zapisów dotyczących wskaźnika miejsc postojowych - skierowała do Prezydenta W.. Jest to bezsporne w sprawie, wobec potwierdzenia tej okoliczności przez SKO w odpowiedzi na skargę. Wniosek ten jednakże błędnie skierowano w Urzędzie Miasta "wg właściwości" do rozpoznania przez Zarząd Dzielnicy [...] m. W., w wyniku mylnego przyjęcia, że w tym zakresie również Zarząd przejął obowiązki Prezydenta m. W. Jak już wskazano, organ ten nie był uprawniony do rozpoznania przedmiotowego wniosku. Wszczął jednak i prowadził postępowanie w tej sprawie. Wobec tego SKO zobowiązane było do uchylenia wskazanego postanowienia Zarządu Dzielnicy [...] m. W. i umorzenia postępowania prowadzonego przed błędnie ustalonym organem I instancji.
Nie oznacza to, że strona skarżąca będzie zobowiązana do złożenia ponownego wniosku w tym przedmiocie. Dotychczasowy wniosek zostanie przekazany wg właściwości do Prezydenta m. W., tak jak trafnie zaadresował go pełnomocnik skarżącej. Skoro jednak Zarząd Dzielnicy [...] m. W., jak uprzednio wskazano, nie był uprawniony do wyjaśniania treści decyzji Nr [...] z dnia [...].06.2008 r. - postępowanie przed nim błędnie wszczęte i prowadzone należało umorzyć jako bezprzedmiotowe, bo podjęte przez organ do tego nieuprawniony. Kompetencje służące Prezydentowi m. W. w tym zakresie nie zostały przekazane cyt. uchwałą Zarządowi Dzielnicy (brak podstawy normatywnej do rozstrzygania w sprawie) oraz w myśl art. 113 § 2 K.p.a. Zarząd Dzielnicy nie wydał wyjaśnianej decyzji.
Rozstrzygnięcie umarzające postępowanie błędnie prowadzone przed nieuprawnionym organem I instancji, winno poprzedzać uchylenie postanowienia I instancji, wyjaśniającego decyzję o warunkach zabudowy wydaną dla skarżącej.
Samorządowe Kolegium musiało zatem uprzednio uchylić zaskarżone postanowienie wyjaśniające z tej przyczyny, że możliwy zakres rozstrzygnięć dany przez ustawodawcę organowi odwoławczemu, w sposób wyczerpujący został sformułowany w art. 138 K.p.a. W katalogu tym ustawodawca nie przewidział rozstrzygnięcia polegającego na stwierdzeniu nieważności przez organ odwoławczy kontrolowanego rozstrzygnięcia I instancji.
Mając na względzie przytoczone ustalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 P.p.s.a. orzekł jak w pkt. 1 i 2 sentencji.
O kosztach postępowania, w punkcie 3 sentencji, orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 P.p.s.a., uwzględniając uiszczony wpis, opłatę skarbową od pełnomocnictwa oraz koszty zastępstwa procesowego.