Uzasadnienie
E. M. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 23 sierpnia 2018 r. i dołączonych do niego dokumentów źródłowych wynika, że skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Źródło jej utrzymania stanowi wynagrodzenie ze stosunku pracy w wysokości 1.600 zł netto miesięcznie. Majątek E. M. stanowi mieszkanie o powierzchni 45 m2 oraz udział w 1/3 części we współwłasności gospodarstwa rolnego o powierzchni 1,06 ha oraz domu o powierzchni 96 m2, wybudowanego na początku lat siedemdziesiątych, który wymaga gruntowanego remontu. Pozostałe udziały we współwłasności gospodarstwa rolnego i domu należą do dwóch sióstr skarżącej. Dom zamieszkiwany jest przez jedną z nich. E. M. nie wykazała innych składników majątku nieruchomego, zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów. Wymieniła następujące wydatki gospodarstwa domowego: czynsz, w tym woda (567 zł miesięcznie), energia elektryczna (58 zł miesięcznie), telefon (30 zł miesięcznie), dojazdy do pracy (100 zł miesięcznie).
Oświadczyła ponadto, że leczy się u lekarzy specjalistów, także poza miejscem zamieszkania, a koszty ponoszone na dojazdy do poradni i leki pochłaniają 300 zł miesięcznie. E. M. spłaca trzy kredyty bankowe. Łączna wysokość rat (wedle złożonej do akt sprawy historii rachunku bankowego) wynosi 842,25 zł miesięcznie. Jest także zadłużona wobec rodziny.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wynagrodzenie E. M. ze stosunku pracy wynosi 1.600 zł miesięcznie. Tylko wydatki na mieszkanie i jego eksploatację, dojazdy do pracy oraz leczenie pochłaniają 1.055 zł miesięcznie. W tej sytuacji, chociaż wykazanym przez skarżącą obciążeniom kredytowym zasadniczo nie można przyznać pierwszeństwa przed obowiązkiem poniesienia kosztów postępowania sądowego, to wziąwszy pod uwagę aktualny poziom cen innych niż wymienione w przedmiotowym wniosku, dóbr i usług, niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie, ubranie, czy środki higieny osobistej, należy stwierdzić, że dochód osiągany przez E. M. nie pozwala na poczynienie dodatkowych oszczędności z przeznaczeniem na inne cele niż konieczne utrzymanie. Brak takiej możliwości potwierdza podniesiona przez stronę okoliczność zadłużenia, tak na podstawie umów kredytowych, jak i wobec rodziny. Nie dysponując przy tym zasobami, ani wartościowymi przedmiotami, E. M. nie jest w stanie - bez uszczerbku koniecznego utrzymania - ponieść pełnych kosztów postępowania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.