Uzasadnienie
W piśmie z dnia 3 czerwca 2013 r. I. K. i W. K., reprezentowani przez adwokata, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2013 r., którą w części uchylono i orzeczono w tym zakresie, w części uchylono i umorzono postępowanie a w pozostałym zakresie utrzymano w mocy decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] września 2011 r., którą nakazano natychmiastowe wstrzymanie wszelkich prac ziemnych ingerujących w [...] na wysokości kempingu [...] położonego we [...] oraz podjęcie czynności w celu przywrócenia poprzedniego stanu obszaru [...]. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jako uzasadnienie wniosku skarżący podali, że działanie, które im nakazano spowoduje brak możliwości prowadzenie przez nich działalności gospodarczej w okresie, w którym osiągają oni jedyne dochody, co z kolei skutkowałoby utratą płynności finansowej i nieodwracalnymi dla skarżących skutkami finansowymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie jedynie w części dotyczącej nałożenia na skarżących obowiązku przywrócenia poprzedniego stanu obszaru [...].
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwaną dalej Ppsa), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności.
Należy mieć na względzie, że zaskarżona decyzja de facto składa się z dwóch części - jednej nakazującej skarżącym wstrzymanie wszelkich działań ingerujących w [...] i drugiej – podjęcia czynności w celu przywrócenia poprzedniego stanu obszaru [...].
Skarżący, reprezentowani przez adwokata, lakonicznie uzasadnili swój wniosek jedynie kwestiami finansowymi – zmniejszenia ewentualnych dochodów z prowadzonej działalności – kempingu [...]. W ocenie Sądu podniesione kwestie finansowe mogą jedynie powodować uwzględnienie wniosku w zakresie dotyczącym obowiązku przywrócenia środowiska do stanu poprzedniego. Dlatego w tym zakresie wniosek podlegał uwzględnieniu, ponieważ przed zakończeniem postępowania sądowego skarżący byliby obowiązani do poniesienia kosztów związanych z przywróceniem środowiska do stanu poprzedniego, co skutkowałoby nieodwracalnymi skutkami finansowymi.
Należy mieć na względzie, że skarżący zostali zobowiązani do dokonania odtworzenia pasa szuwaru trzcinowego do dnia 30 maja 2013 r. O ile skarżący wykonali ten obowiązek pozostał im do wykonania obowiązek zabezpieczenia tego pasa od 1 maja do 30 września, wobec tego w dniu orzekania przez Sąd istnieje obowiązek, który może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania.
Nie zasługuje na natomiast na uwzględnienie wniosek w części dotyczącej nakazania skarżącym wstrzymania wszelkich prac ziemnych ingerujących w [...]. Skarżący nie wykazali, w jaki sposób wstrzymanie tych prac spowoduje wystąpienie przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 Ppsa. Organ w uzasadnieniu decyzji wywiódł, że skarżący od wielu lat podejmowali działania, które zdaniem organu, powodują degradację środowiska i uniemożliwiają choćby samoistną naprawę szkód. Zdaniem Sądu możliwość wstrzymania zaskarżonej decyzji należy oceniać zarówno w stosunku do strony wnioskującej o taką tymczasową ochronę, jak również w stosunku do innych podmiotów. Bez zakończenia postępowania sądowego i ustalenia, jaki charakter miały działania skarżących i ich wpływ na środowisko naturalne, zdaniem Sądu nie jest zasadne podejmowanie kroków, które w sposób nadmierny i niekontrolowany ingerowałyby w środowisko naturalne.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.