Uzasadnienie
F. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchwałę Rady Miejskiej [...] z [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest uchwała nr [...] Rady Miejskiej [...] z [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla fragmentu miasta [...] – osiedla [...]. Zgodnie natomiast z art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2017 r., poz. 1073) plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego. Zaskarżona uchwała została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] września 2014 r., pod poz. [...]. Stosownie do § 66 zaskarżonej uchwały, akt ten wszedł w życie po upływie 30 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...].
Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości wyłącza możliwość wstrzymania wykonania aktu prawa miejscowego, który wszedł w życie, niezależnie od podnoszonych w odniesieniu do treści tego aktu argumentów (por. np. postanowienie NSA z 28 października 2016 r., sygn. akt I OSK 2187/16; postanowienie WSA w Łodzi z 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Łd 323/17, CBOSA).
Z tych względów sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.