Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 czerwca 2008 r. A.M. złożyła skargę na uchwałę Rady Miasta S. z dnia [...] maja 2007 r., nr [...], w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. dla obszaru położonego pomiędzy ul. [...].
Skarga ta została mylnie skierowana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które pismem z dnia 28 sierpnia 2008 r. przesłało ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W piśmie skierowanym do sądu wraz ze skargą, Kolegium wyjaśniło, że ze względu na wątpliwości, jak należy traktować ww. skargę, wezwało skarżącą do wskazania, czy jej pismo z dnia 17 czerwca 2008 r., należy traktować jako skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, czy jako wezwanie Rady Miasta S. do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) W odpowiedzi skarżąca złożyła pismo, w którym wskazała, że jej pismo jest skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy S. wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Jak stanowi art. 101 ustawy o samorządzie gminnym uchwałę rady gminy można zaskarżyć do sądu administracyjnego po uprzednim, bezskutecznym wezwaniu Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na powyższe wezwanie, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 53 § 2. p.p.s.a.)
W niniejszej sprawie, skarżąca nie zachowała trybu wnoszenia skarg na uchwały rady gminy, o którym stanowią omówione wyżej przepisy.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.