Uzasadnienie
Na mocy przepisu art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna tego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter bezsporny, oczywisty. Zaś oczywistość wadliwości musi wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania z innymi nie budzącymi wątpliwości okolicznościami. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
W wyroku z dnia 9 stycznia 2012 r. Sąd przez oczywistą omyłkę podał, że skarżąca ma na imię J., podczas gdy z akt sprawy wynika, że skarżąca ma na imię J..
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a należało orzec jak w sentencji.