Uzasadnienie
W piśmie z dnia 17 czerwca 2013 r. R. G., H. K., K. G., Z. F. i W. R. wnieśli za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na informację Zarządu Województwa [...] w W. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie wyłączenia z [...] działek o nr ew.: [...], [...], [...], [...], [...], [...] położonych w miejscowości L., gmina P. oraz działek o nr ew.: [...], [...] położonych w miejscowości M., gmina P. Zarządzeniem z dnia 23 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżących do udzielenia informacji, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi do Sądu występowali do Zarządu Województwa [...] z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli tak, do nadesłania potwierdzeń nadania tychże wezwań, ewentualnie nadesłanie odpisów tych wezwań z adnotacją organu wskazującą na datę ich złożenia.
W odpowiedzi na powyższe wezwania w piśmie z dnia 3 listopada 2013 r. skarżący wyjaśnili, że nie występowali do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W świetle art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W rozpoznawanej sprawie wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wezwanie na piśmie – przed wniesieniem skargi do Sądu – właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, stosownie do treści art. 52 § 4 tej ustawy.
Zgodnie z art. 53 § 2 powołanej ustawy, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 51/09, LEX nr 515664).
Takie też stanowisko zostało zaprezentowane i przekonywująco uzasadnione w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (LEX nr 260435).
Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie wyczerpanie środków zaskarżenia wymagało, zgodnie z art. 52 § 4 powołanej ustawy, wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, przy czym czynność ta powinna być dokonana przed wniesieniem skargi do Sądu.
Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że przed wniesieniem przedmiotowej skargi do Sądu skarżący nie wyczerpali trybu przewidzianego w art. 52 § 4 wymienionej ustawy.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.