Uzasadnienie
Zaskarżoną do sądu administracyjnego decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. utrzymał w mocy, na zasadzie art. 104 k.p.a. oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie obciążenia adresata decyzji - Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. [...] w W. - opłatą w kwocie 414,90 zł za wykonanie pomiarów hałasu w lokalu nr [...] przy ul. [...] w dniu 9 marca 2005 r.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ podniósł, że w dniu 9 marca 2005 r. Laboratorium Higieny Komunalnej Wojewódzkiej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w W. przeprowadził pomiary poziomu hałasu powstającego podczas spuszczania wody z kranu nad wanną w łazience lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...]. Pomiary te wykazały przekroczenie obowiązującej normy dla pory nocnej. W związku z przeprowadzonymi pomiarami Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. obciążył Wspólnotę Mieszkaniową Rodziny [...] opłatą za wykonanie pomiarów powołując się na art. 36 § 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity Dz. U. z 1998r. nr 90, poz. 575). Organ uznał tym samym Wspólnotę Mieszkaniową Rodziny [...] za podmiot obowiązany do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych wynikających z przepisów prawa. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniesiono ponadto, że pomiary i ocena zostały wykonane zgodnie z obowiązującymi normami a ponadto odbyły się w obecności osoby reprezentującej firmę administrującą nieruchomością z ramienia Wspólnoty Mieszkaniowe!.
Skargę na powyższą decyzję wniosła Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości przy ul. [...] w W. W skardze tej zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 17 ustawy o własności lokali w związku z art. § 2 tej ustawy. Wspólnota Mieszkaniowa podniosła, że na podstawie ww przepisów ustawy o własności lokali odpowiada jedynie za zobowiązania dotyczące nieruchomości wspólnej, którą stanowią grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właściciela konkretnego lokalu. Wobec tego decyzja obciążająca Wspólnotę opłatą za dokonane pomiary skierowana została do niewłaściwego podmiotu, gdyż winna być skierowana do właściciela lokalu, z którego pochodzi przedmiotowy hałas. Strona skarżąca powołała się również na art. 13 ustawy o własności lokali, z którego wynika, że na właścicielu danego lokalu ciąży obowiązek utrzymywania swojego lokalu w należytym stanie.
W piśmie procesowym uzupełniającym skargę z dnia 7 listopada 2005r. (K- 20) strona skarżącą zarzuciła ponadto zaskarżonej decyzji naruszenie art. 7 k.p.a w związku z art. 77 § 1 k.p.a, a także naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a poprzez jego niezastosowanie. Zdaniem strony skarżącej w przedmiotowej sprawie nie ustalono kto dopuścił się naruszenia obowiązku utrzymywania urządzeń instalacji wodno-kanalizacyjnej w należytym stanie, a co za tym idzie kogo należy obciążyć kosztami przeprowadzonego badania. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. nie przeprowadził bowiem w sposób należyty postępowania dowodowego, w tym odstąpił od przeprowadzenia dowodu z oględzin instalacji wodno-kanalizacyjnej w lokalu nr [...] argumentując to brakiem zgody lokatora na dokonanie oględzin. Do czasu jednoznacznego ustalenia kto jest odpowiedzialny za powstanie przekroczenia dopuszczalnych norm natężenia hałasu - zdaniem strony skarżącej -postępowanie przed organami administracji dotyczące nałożenia opłaty za wykonane czynności pomiarowe powinno zostać zawieszone.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. wniósł o jej oddalenie. Ustosunkowując się zaś do zarzutu strony skarżącej, iż nie jest ona podmiotem zobowiązanym do uiszczenia opłaty za pomiary dokonywane w lokalu nie należącym do części wspólnych budynku organ podniósł po raz kolejny, że opłata związana jest z wadliwym funkcjonowaniem urządzeń, których właścicielem jest Wspólnota i za które jako właściciel odpowiada.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona i prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Zaskarżona decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] czerwca 2005 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] kwietnia 2005r. zostały podjęte z naruszeniem przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 13 ust. 1 ustawy o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., nr 80, poz. 903 ze zm.).
Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd uznał, iż zarzutom skargi nie można w części odmówić słuszności. Zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.
Nakładając opłatę za wykonanie pomiarów organ administracji przyjął, że urządzenia powodujące hałas należą do części wspólnych budynku i za ich prawidłowe funkcjonowanie odpowiedzialna jest Wspólnota Mieszkaniowa. Założenia te nie zostały jednakże poparte wystarczającymi dowodami. Organ nie doprowadził do jednoznacznego wyjaśnienia czy wadliwie działające urządzenia instalacji wodno - kanalizacyjnej należą do części wspólnych budynku czy są to urządzenia znajdujące się w lokalu mieszkalnym, za które odpowiada właściciel tego lokalu. Pominięto przeprowadzenie oględzin lokalu powołując się jedynie na brak zgodny właściciela.
Uznanie że hałasy pochodzą z instalacji będącej częścią wspólną budynku i obciążenie kosztami pomiarów wspólnoty bez dostatecznego wyjaśnienia tej kwestii stanowi naruszenie art.7k.p.a.
Odnosząc powyższe uwagi ogólne do stanu faktycznego sprawy należy wskazać, że kluczową kwestią dla niniejszego postępowania jest ustalenie czy źródłem hałasu jest urządzenie należące do części wspólnej nieruchomości. Należy przy tym posłużyć się rozumieniem jakie temu pojęciu nadaje ustawa o własności lokali oraz kodeks cywilny. Niewystarczające jest przy tym przyjęcie, że instalacja wodno-kanalizacyjna jako taka w całości stanowi urządzenia za które odpowiedzialność ponosi Wspólnota Mieszkaniowa.
Organ - wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi wynikającemu z art. 7 i z art. 77 k.p.a. nie wyjaśnił, czy istniały przesłanki zastosowania tego przepisu tj. w szczególności w sposób niedostateczny ustalił na jakiej podstawie oparte jest twierdzenie, że hałas pochodzi z urządzeń należących do części wspólnych budynku za które odpowiedzialność ponosi Wspólnota Mieszkaniowa. Nie można się zatem zgodzić z twierdzeniem organu odwoławczego, że to na Wspólnocie Mieszkaniowej Rodziny [...] ciążył obowiązek poniesienia opłaty za dokonanie czynności pomiarów hałasu, w sytuacji gdy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazuje wprost, iż hałas powstaje podczas spuszczania wody z kranu nad wanną. Nie zostało jednak ustalone czy hałas związany jest z pracą urządzeń hydraulicznych czy też uderzaniem wody o dno wanny, czy z kolei ze złym wyciszeniem ściany oddzielającej pomieszczenie, w którym dochodzi do emisji hałasu od lokalu, w którym dokonano pomiaru.
Rozważając zarzuty strony skarżącej Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę uznał zatem, że są one trafne a sprawa nie została wyjaśniona w stopniu dostatecznym, umożliwiającym jej rozstrzygnięcie zgodne z prawem.
Niewyjaśnienie wskazanej wyżej okoliczności, która zdaniem sądu ma kluczowe znaczenie dla orzekania o kwestii ponoszenia kosztów pomiarów stanowi naruszenie art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a., co w konsekwencji doprowadziło do uchylenia zaskarżonej decyzji jak również poprzedzającej ją decyzji organu I instancji jako decyzji naruszających prawo.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nastąpiło na podstawie art. 152 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.