Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 grudnia 2010 r. M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010 r., którym odmówiono wstrzymania wykonalności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia Euro 2012 dla inwestycji obejmującej budowę linii elektroenergetycznej 400 kV + 2 x 110 kV P. – W..
W odpowiedzi na skargę z dnia 21 stycznia 2011 r. Minister Infrastruktury wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na to, iż skarga nie podlega kognicji sądów administracyjnych
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej Ppsa), Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś § 2 Ppsa stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia:
- - wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- - wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
Analiza powyższego, zamkniętego katalogu postanowień, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego prowadzi do wniosku, że rozpoznanie skargi na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010 r., w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięcia Euro 2012 jest niedopuszczalne.
Zaskarżone postanowienie nie należy do takich rozstrzygnięć, na które służy zażalenie, bowiem w myśl art. 141 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, na postanowienie wydane w toku postępowania służy zażalenie jedynie wówczas, gdy kodeks tak stanowi. Z uwagi na fakt, iż Kpa nie przewiduje wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienia strona może je zaskarżyć jedynie w odwołaniu od decyzji (art. 142 Kpa). Wstrzymanie natychmiastowego wykonania decyzji następuje zatem w formie postanowienia, na które nie służy zażalenie.
Ponadto postanowienie wydane w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest także aktem kończącym postępowanie. Postanowienie to dotyczy jedynie tzw. kwestii wpadkowej (incydentalnej). Nie jest nadto aktem rozstrzygającym o meritum sprawy, gdyż merytoryczne załatwienie sprawy nastąpiło w formie decyzji.
W tym stanie rzeczy skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa.